سوزشِ چشم من از لذت زیباییِ توست خیره بودم به تو و پلك زدن یادم رفت

اوقات تلخ و وضع خراب و هوا پس است من تاب قهر یار ندارم بگو بس است رعنا بُتی که آب و گل آفرینشش از چشمه‌ای مبارک و خاکی مقدس است ای جان بر لب آمده لب‌های دوست را آرام‌تر ببوس که این غنچه نورس است آشفته خاطرش مکن ای پیک و بازگرد حتی مگو که نامه به خط فلان کس است زندانی امیدم و می‌دانم این قفس هر قدر هم بزرگ شود باز محبس است لازم نبود نام خودت را بیاوری فاضل همین که شعر تو را بشنود بس است - فاضل نظری

خواستم شعری بگویم که تو درآن باشی یادم‌آمد تو خود معنی اشعار منی!

-

وقتی کنار گذاشتمت، مغزم خوشحال شد وقلبم تا ابد غمگین.

می‌نشینم با خیالت چشم میدوزم به در ؛ در هوایت شب به شب از عمر من کم میشود..

افسردگی اینجوریه که ساعت ۲ ظهر با لباس خواب نشستی، به دیوار زل زدی و داری با خودت بحث میکنی که دوش بگیری یا نه... و دیوار داره میبره!

به چه خوشحال‌کنم خویشتنِ غمگین را ؟ بعدِ هر حادثه‌یِ خوب غمی خوابیده .

-

https://eitaa.com/mubhamm/6901 منم همین طور خسته نباشیمم - بلهه