میدانم ک تصمیم درستی گرفتم اما کاش تصمیم درست این نبود.

_(:

عاشقان هم، همه خوابند در این موقع شب! بی‌گمان، یک دلِ ویران شده از عشق، فقط بیدار است..

روزی من بودم .. اکنون همه تویی

رسمش نبود عاشق کنی اما نمانی‌ پای من مرهم که نه، زخم شوی بر تک تکِ اعضای من ..

بگذر شبی به خلوت این همنشین درد تا شرح آن دهم که غمت با دلم چه کرد

غم زمانه خورم یا فراق یار کشم به طاقتی که ندارم کدام بار کشم

از بیرون بالغ و عاقل به نظر می‌رسی با ذهنی شبیه یک فیلسوف اما درونت هنوز همان کودکِ کوچکی‌ست که در توهمی شیرین گم شده.

من به چشم‌هایی دل بستم ک به همه چشم داشت

تو مرا آزردی که خودم کوچ کنم از شهرت تو خیالت راحت میروم از قلبت میشوم دورترین خاطره در شب هایت تو به من میخندی و به خود میگویی باز می آیدو میسوزد از این عشق ولی.. بر نمیگردم نه میروم انجا که دلی بهر دلی تب دارد عشق زیباست و حرمت دارد. تو بمان! دلت ارزانی هرکس که دلش مثل دلت سرد بی روح شده است ! نیش و خنجر شده است تو بمان در شهرت ..

رهایت نمی‌کنم، مگر آنکه مرا از قصد گم کنی.