با من از ماندن‌بگو، رفتن تباهم می‌کند خوب می‌دانی غمت خانه‌خرابم می‌کند.

-

بیدل منم ، که سخت دلم مانده پیش ِتو .

در‌ سینه‌ی من غوغاست، او بی‌خبر از حالم در موجِ غم‌و اندوه، افسوس‌پناهم نیست؛)

قبلا هرکی حرفمو باور نمیکرد، همش توضیح میدادم که قانع بشه، ولی الان دیگه برام مهم نیست چی دربارم فکر میکنه؛ از یه جایی به بعد به نسبت همون ارزشی که آدما برات قائل میشن، ارزش قائل شو..

همه‌چیز ناگهان آزارش میداد و ظرف امیدش که با جان کندن کمی پر شده بود؛ وارونه میشد...

_

ملولم از غم دوران، سبک‌دوشی کن ای ساقی.

در دلت یادی هم از من نیست؛ می‌دانم ولی من زمانی در دل سنگت مزاری داشتم :)

نامه آخرت به دستم رسید بالاخره تونستی پستش کنی خیلی پُلا میونمون خراب شد دیگه نمی‌تونی درستش کنی جون به لبم رسید تا رامم بشی چه جوری این شعله رو خاموش کنم شاید ببخشمت ولی محاله نامه آخرو فراموش کنم نوشتی آسمونمون تموم شد هرچی که بوده بینمون تموم شد تو ساده رد شدی ولی جدایی خیلی برای من گرون تموم شد تو آسمون قلب من پریدن یه ذره بال و پر می‌خواس نداشتی به من نگو تقصیر سرنوشته عاشق شدن جگر می‌خواس نداشتی با این حساب حرفی دیگه نمونده منم دیگه حرفامو جم می‌کنم چندتا غزل می‌مونه چندتا نامه اونم یه خاکی تو سرم می‌کنم ازما گذشته اینو بشنو برو که چوب حراج نزنی دلت رو دل به کسی بده که وقتی می‌ره رژت رو پاک کنه نه ریملت رو..