مثل سکوت میان کلام‌ هاي محبت عریانم.

و تو پیراهن شب را به شعر خود اتو کردی ولی من زخمِ قلبم را به یاد تو رفو کردم ..

من قوى باشم؟ من با حال بد مهمونى رفتم رقصيدم، شوخى كردم خنديدم، با خانواده مسافرت رفتم و وانمود كردم خوبم، رفیقامو دلداری دادم، کارامو خیلی بهتر از قبل انجام دادم، من توحال بدم هركارى كه فكرشو كنی انجام دادم، چی ميدونى از من كه ميگی قوى باش؟ كى ميدونه تا اين مرحله از زندگی چند بار مردم و زنده شدم ولى بقيه از من فقط لبخند ديدن.

دلبری نادیده بر قلبم شده فرمانروا نرم نرمک دل به او بستم نمیدانم چرا..

-

زندگي ؛ گرمي دل‌هاي به‌هم پیوسته‌ست.

کاش هر دردی به من میداد، غیر از درد عشق! این همه من استخوان دارم.. چرا قلبم شکست؟

من خنده زنم بر دل، دل خنده زند بر من اینجاست که میخندد دیوانه به دیوانه من خنده زنم بر غم، غم خنده کند بر من اینجاست که میخندد بیگانه به دیوانه من خندهدکنم بر عقل او خنده کند بر من اینجاست که میخندد ویرانه یه دیوانه من خنده کنم بر تو، تو خنده کنی بر من اینجاست که میخندم هردو چپ دو دیوانه من خنده کنم بر او، او خنده کند بر من دیگر به چه میخندم دل رفت از این خانه..

چون گلِ تازه که در آب نگه می‌دارند ؛ عکسِ رُخسار تو در دیده‌ی گِریان دارم . .

-