واقعا این رسم دنیا نیست .

من به بوسیدن موهای تو پرداخته ام دین و عمر و شرفم را به لبت باخته ام گلی از باغچه ی روسری ام را دیروز روی سرشانه ی پیراهن تو کاشته ام من زلیخا شده ام پیرهنت را بدرم دست خود را به حصارِ کمرت بافته ام دل من لک زده تا کنج لبت بوسه زنم حسرتی بوده که از کودکی ام داشته ام قهوی چشم تو خواب از دل دیوانه ربود خالقت گفته چه مهرو پسری ساخته ام! عطر گیسوی مرا باد برایــت آورد؟ منکه عطر تن تو از یقه برداشته ام _فاطمه‌عمادی

و شب، کاش با تو مهربان باشد؛ با تو که در تنهایی اشک می‌ریزی و خودت به خودت می‌گویی: «طاقت بیاور، عزیزِ من.»

شب هم هیچ وقت مهربان نخواهد بود . اره ، به ما دروغ گفتن پایان شب سیه سپید نیست واقعا .

من همان ماهم که دستانت به دور گردنم خودنمایی می‌کند در آسمان پیش زحــــــل

به یادت عالمی را برده‌ام از یاد .

بله، آدم دوام می‌آورد، اما کاش زندگی چیزی بیش از دوام آوردن بود.

عشق دشوار است و هضمش مرد میخواهد عزیز کودکان بی شک غذای تلخ را تُف میکنند.

در جامعـه ی ما ، سیگار ریه مرد را خراب میکند ، و آبروی زن را نابود . . نمیدانم منظورشـان این اسـت که زن ریـه ندارد ، یــا مرد آبـرو نـدارد ؛ - داستایوفسکی ـ

به قول تتلو : خستم از جماعتِ زنده کُشِ مُرده پرست .

-