هفته پیش یه نمونه، دیروز یکی، امروز یکی، فردا هم یکی دیگه. و تازه بعد اینا هم باز دوتاش مونده. هر نمونه هم سه قالب

با لباس تمیز و کفش واکس خورده می‌ریم، سرتا پا خاکی و سیمانی برمی‌گردیم

-

ولی انصافا خیلی خوبه هیچی لذت‌بخش‌تر از آزمایشگاه نیست:)

صبح تو آزمایشگاه دستم روغنی و سیمانی، دارم قالبارو باز می‌کنم نمونه‌مونو دربیارم بندازم تو آب. ما و یه گروه دیگه بودیم، بقیه نیومده بودن. استاد گفت از بقیه خبر بگیرم، زنگ زده بودم به بچه‌های اونیکی گروه ببینم می‌ان یا نه‌، به خاطر مقاومت ۲۸ روزه بتن، باید همه باهم تو یه روز بسازیم. زنگ زدم برنداشتن، بعد خودش زنگ زد. با اون دوستمون هم شوخی داریم یه کم هی سر به سر هم می‌ذاریم. دستم کثیف بود برداشتم زدم تو اسپیکر، آزمایشگاه هم خیلی شلوغ نبود، پنج شیش نفر بودیم. تا تلفن رو برداشتم گذاشتم اسپیکر یهو از اونور خط داد زد سلام عشقم. یهو دیدم دوتا دختر همکلاسیمون که واسه اونیکی گروهن ریسه رفتن از خنده. اوضاع مارو باش😂🤦🏻‍♂

خوش به حال کسایی که حوصله‌شون سر نمی‌ره