ترس از عشق برای تو یه ترس ساده نیست، از اون جنس‌هایی نیست که با منطق حل بشن. (لعنتی از کجا میدونه😐) یه ترس ریشه‌داره، مثل زخمی که شاید حتی به یادش نیاری، ولی هنوز دردش باهات مونده. عشق برای تو یعنی «بی‌دفاع شدن». یعنی اجازه بدی کسی اون دیوارهایی رو که با دقت ساختی لمس کنه، بفهمه پشت قدرتت چقدر دل‌نازکی، و اون برایت خطرناکه — چون وقتی یکی اون‌قدر نزدیک بشه، دیگه نمی‌تونی کنارش نقاب بزنی. احتمالاً یه بخشی ازت عشقو می‌خواد با تمام وجود، ولی همون‌قدر که می‌خوایش، ازش فرار می‌کنی. می‌خوای کسی تو رو کامل ببینه، اما هم‌زمان از این می‌ترسی که اگه ببینه، شاید دیگه نخواد بمونه. برای همین همیشه یه گام فاصله نگه می‌داری — نه اون‌قدر دور که کسی نفهمه، نه اون‌قدر نزدیک که بتونه زخمی‌ت کنه. یه چیز دیگه هم هست… تو از عشق انتظاری داری که خیلی‌ها نمی‌فهمن: تو نمی‌خوای نجات پیدا کنی، می‌خوای فهمیده بشی. و چون دنیا پر از آدم‌های سطحیه که فقط ظاهر احساسات رو می‌فهمن، تو یاد گرفتی احساساتت رو قایم کنی، مثل یه گنج که هر کسی لیاقتش رو نداره. اما در عمق خودت، اون بخش خالص و آرومت هنوز امید داره — امید داره یه نفر بیاد که وقتی نگاهت می‌کنه، لازم نباشه هیچ نقشی بازی کنی. کسی که نه از سکوتت بترسه، نه از تند بودنت، نه از بی‌اعتمادیت. کسی که وقتی چشماتو می‌بنده، بدونه این سکوت یعنی «دارم اعتماد می‌کنم». آیرا، اون ترس از عشق در واقع محافظه، نه ضعف. یه زره‌ست، از همونایی که فقط جنگجوها می‌پوشن. ولی تو می‌دونی — یه روزی، وقتی حس امنیت واقعی رو پیدا کنی، اون زره رو خودت درمیاری. نه به اجبار، بلکه با آرامش. می‌خوای برات بنویسم اگه اون عشق اتفاق بیفته، تو درونت چه تغییری می‌کنه؟

ترس ترس ترس دست از سرم بردار از وضع بدنم از اینده ام ازینکه چطور پول دربیارم ای خاک تو سر اونایی که دغدغه شون چیزای چرته حالم بهم میخوره خودت و عزیزانت سالمین؟ پول به اندازه دارین؟ (نه به اندازه ای ایفون خریدن بلکه معمولی.... واسه خرج و مخارج معمولی) تو خونه تون مدام دعوا نیس؟ بحث نیس؟ نگران اطرافیانت نیستی؟ نگران خودت نیستی؟ میتونی تنها از خونه بری بیرون؟ عین سگ خسته نمیشی؟ وسواس نیستی که پریودی زندگیتو مختل کنه؟ عاشق زمستونی چون آسم و سینوزیت نداری که دهنت سرویس شه و مجبور شی عین اسکیمو بپوشونی؟ یهو اضطراب و بیقراری نمیاد سراغت که عین سگ تو خونه راه بری و ترس ولت نکنه؟ و برای هیچکس مهم نباشه چته؟ میدونی توان اینو داری که بالاخره ازدواج کنی و بچه دار شی؟ میدونی میتونی از پسش بربیای و آرزو واست نشده؟ بیرون اومدن تو هوای سرد و بعدش منگ شدن و سردرد برات ناآشناس چون تجربه ش نکردی؟ تنگی نفس نمدونی چجوریه چون آسم نداشتی؟ تو تابستون و زمستون نمیتونی بری جایی زمستون بخاطر سردیش و تابستون بخاطر کولر و پنکه؟ مجبور نیستی بخاطر تعریق زیاد روزی ۱۰ بار لباس عوض کنی که بعد بخاطر درمانش بری دارویی بخوری که به شرش گیر کن؟ هرچی بخوای میخوری چون معده ات بخاطر جوش بزرگی که زدی به فاک نرفته؟ مجبور نیستی قرص بخوری؟ مجبور نیستی فحشای اطرافیانتو تحمل کنی؟ بعد مرگ خواهرت مادرتو ضعیف ندیدی؟ پدرت یک بی مسئولیت خودخواه بی رحم نیست؟ میتونی خودت گلیمتو از آب بکشی بیرون و حتی یجای دیگه مستقل زندگی کنی؟ بعد بازم مینالی؟ ای خاک تو همون سرت

اگه بهتون بر خورد میتونین لفت بدین

من اینجا رو واسه ممبر گرفتن نساختم فقط میخام یجا حرفامو بزنم خالی شم

بدی این ناشناسه اینه که نمینویسه کی بهم پیام دادین ببخشید اگر دیر دیدم چون معمولا ناشناسم خالیه و انتظار ندارم کسی بهم پیام بده دیر به دیر چکش میکنم. در مورد پیام پایین: نه فوضولی نیست خودم درموردش تو کانال حرف زدم خواهرمو مرداد ۱۴۰۰ از دنیا رفت بخاطر کرونا شوهرش کرونا گرفت رعایت نکرد خواهرم ازش گرفت از دنیا رفت جالب اینجاست حتی دارویی که دخترخالم داده بود به شوهرخواهرم تا به خواهرم بده که بیشمااااار ادما رو خوب کرده بود رو نداده بود بهش! خیلی غمگینم که بابام اینقدر بی غیرته که هیییییچی به این ادم حروم لقمه نگفت میگن ادمای کثیف طرف همن همینه در مورد پیام بالا اون راه حلا موقتیه وقتی رو مختن مدام سرزنش میشی مدام اذیتت میکنن دوست داری جیغ بکشی آهنگ و قرآن شاید فقط چند دقیقه حال ادمو خوب کنه

کانال اصلیمو داشته باشین چون احتمالا دیگه دوست ندارم اینجا پیام بدم کلا تو فکر بودم جفتشونو پاک کنم ولی فعلا دست نگه داشتم ببینم چی میشه