همیشه تو زندگی یاد بگیرین مثل انگشت کوچیکه پا نباشین؛یعنی واسه جلب توجه هی خودتونو به در و دیوار نزنین. نمیخواد؟!مزاحمی؟!براش بی اهمیتی؟! به جهنم!تامام*

و بعد از اینکه یاد گرفتین بیاین به من یاد بدین. -سپاس'

حس‌ مزخرفی دارم مثل اینکه قرار بوده عصر ببینمت خوابم برده بیدار شدم شب شده، توام زنگ نزدی.

توام زنگ نزدی...

چمیدونم شاید مشکل از منه! وگرنه "همه" آدمای جهان که نمیتونن به صورت مطلق از یه نفر بدشون بیاد. شاید مشکل از منه که از وقتی پامو تو این دنیای گور به گور شده گذاشتم،تو هر جمعی "بعد از یه مدت" اضافی شدم. شاید مشکل از منه که رفیقام همشون یه نفر دیگه رو دارن که آرومشون کنه و من فقط برای گذران اوقات "فراغتم".

و کاش وقتی اضافی هستی بیان جلوت وایسن،تو چشات نگاه کنن،بگن :از زندگی من برو بیرون،یکی دیگه رو پیدا کردم،از تو خسته شدم،.. خیلی خیلی خیلی بهتر از اینه که با رفتاراشون بخوان بهت برسونن:تو اینجا به دردنخوری،تواینجا اضافی ای،"فعلا" بهت نیاز ندارم؛ گمشو هر موقع حوصلم سر رفت میام سراغ تو و امثال تو و بعد از اینکه قلبتونو به بازیچه گرفتم و شما رو متحمل شدید ترین رنج ها کردم،مثل یه دستمال کاغذی مچاله شده پرتتون میکنم.

این شدید ترین رنج ها ناشی از تسخیر کردن قلب و سپس تحقیر و تخریبشه..

_ روز 57

این صفحه از کتاب_۳۶۵ روز بدون تو_نباید به امشب و این حال می افتاد..

یه دیالوگ تو فیلم میم مثل مادر هست که میگه:«هر کسی یه ظرفیتی داره. تحمل همهٔ آدما در مورد همه چیز یکسان نیست.»

-

بله'>>