بحث نوبتی بودن زنگ زدن، پی ام دادن یا معذرت خواهی و ... نیست، ولی وقتی ده بار سمت کسی قدم برمی داری ولی می بینی اون دقیقا تو همون نقطه قبل وایساده و تکون نخورده، دیگه نه تنها انگیزه نداری، بلکه هزار قدمم عقب تر میری.

امان از اون حس اضافی بودنه ؛

واقعاً به آدم‌هایی که با خواب کم دووم میارن زندگی کنن حسودیم میشه. من با کمتر از ۱۰ ساعت خواب بدنم میلی به همکاری نداره.

و به همین خاطر که کلا حال هیچ کاری ندارم

بعد ملت انگ تنبلی بهم میزنن

‏اگه قراره که یادشون بندازی که به یادت باشن بهتره فراموشت کنن؛

در غم من دلبرم هر چند بی تقصیر نیست ؛ من‌ خودم‌ عاشق‌ شدم‌، خودکرده‌ را تدبیر نیست!

_روز17

کاش کمی قدرت بی تفاوتی هم در وجود ما بود تا مثل خودشون باهاشون رفتار کنیم:)