- می‌گفت :« پاییز در میانه‌ی همه‌ی فصل‌هاست . نه مطلقاً سرد ، نه مطلقاً گرم . نه سبزِ سبز ، نه زردِ زرد ! بلکه چیزی‌ست در میان‌ِ‌شان . . . به این فکر کردم که میانه بودن زیباست. مثل ترکیبِ زرد و سبز درخت‌ها ، مثلِ تلاقیِ ابر و خورشید ، مثل هوایِ مطلوب . پاییز در میانه‌ی فصل‌هاست ‌و آبان در میانه‌ی پاییز ! داشتم به پاییز فکر می‌کردم ، اما ناگهان صدای درونم گفت : « کاش مشخص کردن میانه‌ی همه‌چیز ، همینقدر راحت بود! » حق با درونم بود .‌ گاهی تشخیص مرزها سخت می‌شود . . . گاهی در میانه‌ی راه حرکت کردن ، دشوار است . یادِ حدیثِ خَيرُ الاُمورِ أوْسَطُها می‌افتم . نگاهم هنوز خیره‌ی برگ‌هایِ زرد و سبز مانده . خیره‌ی درختی که نیمش پاییز است و نیمش بهار .. درختی که هم زیبایی پاییز را یادآور می‌شود ، هم فرح‌بخش بودن بهار را . به راستی چه رازی نهفته در این میانِگی؟ چه دارد که حتی طبیعت هم آن را یادآوری می‌کند؟ نامه‌ی نهج‌البلاغه در ذهنم می‌رود روی دور تکرار :« چگونه خدا را انکار می‌کنید ، درحالی که خلقت‌هایش را می‌بینید؟ » ذهنِ فلسفه‌پردازم گاهی همه‌چیز را به هم پیوند می‌زند و پاری‌وقت‌ها خودم هم گیج می‌زنم و ارتباطشان را نمی‌فهمم . اما می‌دانم این یادآوری‌ها ، اتفاقی نیست ... باید بیشتر فکر کنم ، به پاییز ، به آبان ، به قلبِ و میانه‌ی همه چیز . - گلنار . - قلبِ پاییز :)

چندثانیه زیبایی : )

برایِ بیست‌وهفتمین شبِ آبان 🍁 ؛

- یه طوری حرف می‌زنی انگاری عاشقی جرمه! همه مثل تو نیستن که دلشون رو واسه خدا خلوت کنن ... من آدمم . یه مرد رو دوست دارم :) تو اسم آدم‌ها ، احساس و عاطفه‌شون رو بذار هوس و خیال! #دیالوگ‌

عشق بار گندم نیست که براش چرتکه بندازی . عاشق شدن لیاقت میخواد . نصیب هرکسی نمیشه . قدرش رو بدون :)))) #دیالوگ‌

مهمانِ امروزِ دانشگاه : )