مهمانِ امروزِ دانشگاه : )

قاب‌های بی‌نظیری از امروز :) ✨

- هیچ‌وقت فکرش را هم نمی‌کردم یک‌ماه بعد از دانشجو شدن ، ارتباطاتِ دوستانه شکل بگیرد . به طوری که تمام روز را با هم وقت بگذرانیم ، کافه برویم ، کتاب‌‌فروشی را متر کنیم و مسیری را کنار هم پیاده‌روی کنیم! فکرش را نمی‌کردم آنقدر زود بتوانم با بچه‌ها خو بگیرم، محبت کنم و محبت ببینم :) شاید فقط یک ماه گذشته باشد ، اما دیگر بین‌شان احساس غریبی نمی‌کنم . شخصیت‌های متفاوتی داریم ، اما همین تفاوت‌هاست که جمع را خواستنی می‌کند . امروز وسط کافه ، سارا رو به من گفت : « چقدر تو جالبی! » خندیدم . گفتم :« دقیقاً کدوم رفتارم جالبه؟ » او هم درجواب گفت همه‌ی رفتارهات . نمی‌دانستم چه جوابی باید بدهم . فقط خندیدم و گفتم ممنون :)✨ ولی همین واکنش‌های مثبت ، همین دوست‌داشتن‌های صادقانه ، همین حرف‌هایِ قشنگ ، همین وقت گذراندن های دوستانه ، انرژی چندین روزم را تأمین می‌کند : ) من می‌توانم تا مدت‌ها به امروز و حادثه‌های رنگارنگش فکر کنم و هربار لبخند عمیقی گوشه‌ی لب‌هایم نقش ببندد ... من می‌توانم به طعم بستنی ، به بویِ کتاب‌ها ، به موسیقی کلاسیکی که پخش می‌شد ، به تناژِ رنگ‌ها ، به ابرهای وقتِ غروب و به همه و همه‌ی زیبایی‌های بیست‌وهشتِ آبان فکر کنم و یادم برود تا چه اندازه غمگین بودم :)🌱 شاید زندگی در غربت سخت باشد ، امّا زیباست . زیباست و من عمیقاً دوستش دارم :)🤍 - گلنار . - بیست‌وهشتِ آبان✨