قسمتِ نه✨ ناجیِ این قسمت؟! کدِ هفت، صدوهفتادوهشت :) به گویندگیِ : یگانه‌سادات و زهرا . به قلمِ : گلنار . [ مجموعه‌فرهنگی‌هنریِ ناجه ]

اللهمَّ اجْعَل قائدنا و سَیدنا، امام الخامنه‌ای فی دِرعِکَ الحَصینَةِ الَّتی تَجْعَلُ فیها مَن تُرید : )

به دلیل عدم امکان ارسال صوت و عکس ، این مجموعه پادکست تا بهبود اوضاع ، متوقف می‌شود ...

دیگر تو را ندارم و زین‌پس در گریه حل شدنم عادی‌ست ..

دیدی آقا ؟ دیدی حسرت دیدارت به دلم موند ؟ دیدی خواب‌ها ، تعبیر نشد ؟ دیدی رویاها ، واقعیت نشد ؟ دیدی دیدارمون رفت به قیامت؟ : ) حتی یه یادگاری کوچیک هم ندارم ازت... حالا تو بگو ، من با غم نبودنت چه کنم ؟

< تو نیستی و در دلم انار پاره می‌شود ... >

- بسم‌الله✨ هرچقدر فکر کردم ، دیدم این که فقط بشینیم و غصه بخوریم کار درستی نیست. باید یه کاری انجام بدیم ؛ هرچند کوچیک و ناچیز ! به دلم افتاد یه پادکست تولید کنم، اما نه شبیه همیشه. این‌بار با کمکِ شما : ) شما قراره توی یه صوت یک‌الی دو دقیقه‌ای ، حس‌وحالِ امروز و خشمتون نسبت به دشمن رو بیان کنید. اصلا مهم نیست که صدای قشنگی دارین یا نه! چون این یه کار دلیه و قشنگیش به دسته‌جمعی بودنشه : ) چون توی پیوی نمیشه صوت ارسال کرد، یه گروه می‌زنم و لینکش رو براتون میذارم. یه یاعلی بگید. هم خودتون مشارکت کنید هم این پیام رو به دست بقیه برسونید. اینم لینک گروه : https://eitaa.com/joinchat/1952515383C3c36a71442

کاش برگردی...! این غیرقابل‌باور‌ترین سکانس زندگیمه...

شده‌ام مخاطب خاص! صخره ها را درنوردیده‌ام و گوشه‌ای از غار حرا چشم دوخته‌ام به ردای حریر و سفید جبرئیل... تمام وجودم را آرامش می‌گیرد و او می‌گوید : بخوان فلانی ... بخوان به نام پروردگارت. چشم شیطان کور و زبانش لال ؛ ادعای نبوت نکرده‌ام‌ها. نه روحم به وسعت روح اوست و نه رنج هایم به قد و قواره‌ی زمانه‌ی او... منتهی این روزها ، کلام وحی را جورِ دیگری می‌خوانم و می‌فهمم. (آنگونه که بر محمدِ مصطفی نازل شد.) شده‌ام تنها مخاطبِ کلام‌الله و هر آیه را خوانش که نه ، می‌بلعم! هنوز ابتدای کارم که آیه‌ی ۴۹ سوره‌ی بقره ندا می‌دهد که آهاااای فرزندِ آدم ، به یاد آور زمانی را که تو را از چنگ فرعونیان نجات دادیم. *وَإِذْ نَجَّيْنَٰكُم مِّنْ ءَالِ فِرْعَوْنَ... هنوز به آخر آیه نرسیده آل فرعون را مزه مزه می‌کنم و چشم می‌دوانم روی این کلمه و با خود می‌اندیشم که جهان مدرن و به ظاهر رنگی من ، چه آل فرعون هایی دارد؟! آن‌ها که کت و شلوار به تن می‌کنند و کراوات می‌زنند و در باطن ؟ غذایشان گوشتِ تن آدمی‌ست و تفریحشان کودک کشی. حالا که او را شناخته‌ام نیمه‌ی اول آیه را امید بخش‌تر و با انگیزه تر و با لبخندی که به زور کنج لب دوخته‌ام ، دوباره و سه باره تکرار می‌کنم :وَإِذْ نَجَّيْنَٰكُم...وَإِذْ نَجَّيْنَٰكُم...وَإِذْ نَجَّيْنَٰكُم. آب روی آتش است این گونه قرآن خواندن که آیه‌ی بعد اگر مخاطب خاصِ آن باشید زل می‌زند در مرکزی ترین نقطه‌‌ی قرنیه‌ی چشم هایتان و می‌گوید : وَإِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ ٱلْبَحْرَ فَأَنجَيْنَٰكُمْ وَأَغْرَقْنَآ ءَالَ فِرْعَوْنَ وَأَنتُمْ تَنظُرُونَ(٥٠) به‌خاطر آوريد كه دريا را به‌محض ورودتان شكافته و نجاتتان داديم و فرعون و دارودسته‌اش را جلوى چشمتان غرق كرديم . ✍مبینا دهقانی فیروزآبادی #روایت_توحید #مخاطب_خاص

بهم گفت پیشنهاد من برای آرامش اطرافیانم اینه که قرآن رو به گونه‌ای بخونید که انگار فقط و فقط برای شما نازل شده! و بعد روایتی که نوشته بود رو برام فرستاد . راستش حیفم اومد تنهایی ازش لذت ببرم، فرستادم که نورِ امید ، به وجود شما هم تزریق بشه : )✨