از آخرین روز فروردین‌ماه :)

گفت :« دوستی چیست؟ » و من به عمق واژه‌ی دوست فکر کردم... به این که گاه شاید یک دوست را مدت‌های طولانی نبینی، با او حرف نزنی و خاطره نسازی، اما بعد از مدت‌ها که می‌بینی‌اش، هنوز هم قلب‌هایتان برای هم می‌تپد... هنوز هم دور نشده‌اید و فاصله‌ها، دل‌هایتان را سرد نکرده‌. هنوز هم می‌توانی بی‌هیچ واهمه‌ای حرف‌هایِ مگویت را به او بزنی و از رازهای سر به مُهر پرده برداری! به نظرم تعریف دقیق دوست، واژه‌ی پناه است. پناهی امن برای تمام روزهایی که حتی خودت هم حوصله‌ی خودت را نداری : ) - گلنار . - سی‌ویک فروردینِ چهارصفرپنج🌱

و بالاخره اردی‌بهشت/اردی‌به‌عشق فرا رسید :)✨

به مناسبتِ روزِ بزرگداشتِ سعدی : ) شاهکارترین ترجیع‌بندِ دنیا *

بس در طلبت کوششِ بی‌فایده کردیم... - سعدیِ عزیز‌ : ))

اشعار سعدی برایِ من، تمام آن‌چیزی‌ست که از شعر می‌خواستم : ) تمامِ آن‌چیزی که از دنیایِ شاعرانه در سر دارم را سعدی در غزلیاتش به تصویر کشیده. شاید به همین دلیل‌ست که از بعد از آشنایی با سعدی، شعر شاعران دیگر مرا مجذوب نمی‌کند! سعدی آنقدر مرا مجذوب خویش می‌کند که می‌توانم با شعرها و تصنیف‌هایش، روزهای طولانی بگریم. می‌توانم ساعت‌ها در خیال غرق شوم و با کلمه به کلمه‌اش جان بدهم! به نظرم آن‌کس که شعر را می‌فهمد، کم‌نظیر بودن شاعرانی چون سعدی را هم درک خواهد کرد. و در آخر، اگر بخواهم یکی از بیت‌های شعرش را برای تمام دوران زندگی‌ام انتخاب کنم، این بیت است : « گر به همه عمرِ خویش، با تو برآرم دمی، حاصل عمر آن دم‌ست، باقیِ ایام رفت! » - گلنار. - روز بزرگداشتِ سعدیِ عزیز :)

_

« آنچه برایِ توست، تو را خواهد یافت... » از وقتی عمقِ معنایِ این جمله را فهمیده‌ام، دیگر برای هیچ‌چیز و هیچ‌کس دست‌وپا نمی‌زنم! اصولاً آدم وقتی باارزش‌ترین چیز/کس زندگی‌اش را از دست بدهد، بعد از آن دیگر از دست رفتن هیچ‌چیز برایش مهم نیست... من تا پیش از نشدن‌ها، برای نگه‌داشتن خیلی‌‌ چیزها تلاش می‌کردم. ولی حالا دیگر برایم اهمیتی ندارد. حالا زمانی که رویایی به حسرت تبدیل می‌شود، عشقی می‌میرد، آدمی می‌رود و چیزی به خاطره می‌پیوندد ؛ لبخند می‌زنم و در کمالِ آرامش با خود زمزمه می‌کنم : « اگر از دست‌رفت، پس برایِ من نبود! حتماً حوادث بهتری در راه است...» باور داشتن به این جمله‌ی به ظاهر ساده، می‌تواند تمامِ ترس‌ها و اضطراب‌ها را از بین ببرد. باعث می‌شود دیگر با چنگ و دندان آدم‌ها را نگه نداری، برای رویاهای از دست رفته، حسرت نخوری و برای نشدن‌ها ، گِله نکنی :) باعث می‌شود کمتر غصه بخوری و بیشتر دل به شادی‌های کوچک ببندی✨ آری؛ به نظرم باور داشتن به این جمله، ایمانِ محض است... - گلنار.

برای سومین‌شبِ اردی‌بهشت :)🤍