‌

‌

«قسمتِ‌پنج » چقدر شبیه پدرش بود ؛ این را نه‌تنها من، که دشمنان هم اعتراف می‌کردند .. به‌قلمِ : گلنار . به گویندگی : خانمِ پناه . کاری از : رادیوناجه .

- بماند به یادگار . . روضه‌های خانگی هرساله‌ی مامان‌بزرگ و افتخارِ چایی‌ریز بودن :)☕️

- صدایِ تق‌تق استکان‌ها با نوایِ آرام حسین‌حسین روضه‌خوان درهم آمیخته شده .. باز دلم هوایِ چایی‌خانه‌ی امام‌رضا را می‌کند : ) زیرلب زمزمه می‌کنم :« آقایِ‌امام‌حسین ؛ چاییِ روضه‌ت رو ریختم و با دستای خودم به عزادارات تعارف کردم. استکان‌ها را شستم و افتخار کردم به نوکری‌ت ! فقط یه چیزی ازت می‌خوام، امسال برام خیر با لبخند رو رقم بزن. یه کاری کن سالِ دیگه، موقع ریختنِ چای، دانشجوِ دبیری‌ادبیات باشم :) » گریه‌های مامان‌بزرگ مرا از فکر بیرون می‌آورد. چند دقیقه‌ای پیش دلیلِ بغض‌های مدامش را پرسیدم و دلم تپید‌. از اعماق وجود دعا کردم خواهرش، هرچه زودتر سلامتی‌اش را به دست آورد و مثل هرسال مهمانِ روضه‌هایش باشد .. - گلنار . - ششِ محرم‌الحرام ۱۴۴۷ - یازدهِ تیرِ ۱۴۰۴

‌

« قسمتِ‌شش » اما باید بگویم اینجا کربلاست .. و درآن سال تنها بوی کینه و نفرت می‌آمد و جهل! امان از جهل! به‌قلمِ : گلنار . به گویندگی : مبینادهقانی‌فیروزآبادی. کاری از : رادیوناجه .

- میشه ازتون خواهش کنم برایِ یه عزیزی که الان تویِ آی‌سی‌یو هست، حمد شفا بخونین؟🥺

‌

« قسمتِ‌هفت » گاه با خود فکر می‌کنم دشمنان حسین‌بن‌علی(ع) چیزی از انسانیت نمی‌دانستند! اگر می‌دانستند پای یک طفلِ‌شیرخوار را به جنگ باز نمی‌کردند . . به‌قلم و صدایِ گلنار . کاری از : رادیوناجه .

‌