چک سفید امضای شرق؛ «ایران نباید سقوط کند» پپه اسکوبار (تحلیلگر ارشد ژئوپلیتیک) در مصاحبه اخیر خود پرده از یک واقعیت کلان برداشت که تمام محاسبات واشینگتن و تل‌آویو را بی‌اعتبار می‌کند. او تأکید کرد که برای رهبری مسکو و پکن یک اصل قطعی و غیرقابل مذاکره وجود دارد: «ایران نباید سقوط کند؛ به هر قیمتی که شده (Whatever it takes). این اظهارات دقیقاً رمزگشایی سفر استراتژیک دستگاه دیپلماسی تهران به مسکو است و نشان می‌دهد در پشت پرده ژئوپلیتیک چه می‌گذرد: مرگ قطعی رویای «تغییر رژیم» اسرائیل و هسته سخت واشینگتن روی فروپاشی سیستم در ایران شرط بسته‌اند. اما اسکوبار صراحتاً می‌گوید اگر روسیه و چین احساس کنند ایران در لبه «تغییر رژیم» قرار گرفته، ماشین جنگی بلوک شرق مستقیم و سریع مداخله خواهد کرد. یعنی استراتژی کلان غرب از نظر ریاضی و نظامی یک بن‌بست مطلق است. اعتماد به نفس سیستم (They don't ask) نکته تحقیرآمیز برای ماشین نظامی غرب این است که ایران تا حالا حتی از روس‌ها درخواست کمک مستقیم نکرده. تهران با دکترین «خفگی هرمز» و «جنگ نامتقارن» به‌تنهایی ارتش آمریکا را در خلیج فارس زمین‌گیر کرده و وضعیت را کنترل می‌کند. با این حال مسکو صراحتاً پیام داده: «هر زمان واقعاً نیاز داشتید، فوراً وارد عمل می‌شویم.» معنای واقعی هشدار پکن حالا مشخص شده چرا چین دستور اضطراری تخلیه شهروندانش از ایران را صادر کرده. پکن شهروندانش را خارج نمی‌کند چون ایران قرار است سقوط کند؛ بلکه می‌داند آمریکا در اوج استیصال در حال برنامه‌ریزی برای حماقت نظامی جدید است و شرق در حال آماده‌سازی میدان برای پشتیبانی همه‌جانبه از تهران است. واشینگتن با فرستادن ناو هواپیمابر سوم (USS George H.W. Bush) به سنتکام، صرفاً در حال ساختن یک دیوار دفاعی شکننده است. اما در نظم چندقطبی جدید، دوران تغییر رژیم‌ها با یک ناو و چند هزار بمب به پایان رسیده. مسکو و پکن خط قرمز خود را کشیده‌اند. #تحلیل #رصد_دشمن ✅انقلاب اسلامی در آذربایجان ✅@Nardaran313

آیا متوجه شدی در ۲۴ ساعت گذشته چه اتفاقی افتاد؟ وزارت خزانه‌داری آمریکا شرکت پتروشیمی هنگلی را تحریم کرد... دومین پالایشگاه بزرگ چین... با ظرفیت ۴۰۰ هزار بشکه در روز... که بعدازظهر جمعه از سیستم مالی جهانی قطع شد. در همان بسته تحریمی، ۴۰ شرکت کشتیرانی و نفتکش نیز تحریم شدند. خزانه‌داری تحت مدیریت بِسِنت نامه‌ای به بانک‌های چین، هنگ‌کنگ، امارات متحده عربی و عمان ارسال کرد... و تهدید کرد که اگر پول ایران در هر یک از حساب‌هایشان بماند، تحریم‌های ثانویه اعمال خواهد شد. سفارت چین در واشنگتن پاسخ داد که این اقدام «نظم تجارت بین‌المللی را تضعیف می‌کند»... ترجمه‌اش این است: این را فراموش نخواهیم کرد. بدهی ملی آمریکا از ۳۹ تریلیون دلار عبور کرد... حالا پرداخت سود بدهی از مجموع هزینه‌های دفاع و آموزش بیشتر شده است. یک اقتصاددان دانشگاه جانز هاپکینز وضعیت جدید جهان را در هفت کلمه خلاصه کرد: «خوب برای روسیه... خوب برای چین... بد برای آمریکا». گلدمن ساکس تخمین زده که شوک نفتی هر ماه ۱۰ هزار شغل حقوق‌بگیر آمریکایی را برای بقیهٔ سال از بین خواهد برد. ورشکستگی مزارع آمریکایی ۴۶ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافته... و در غرب میانه این رقم به ۷۰ درصد رسیده. ظاهراً نشست ترامپ-شی جین‌پینگ قرار است چند هفتهٔ دیگر برگزار شود. همهٔ این‌ها... فقط در یک جمعه. ✍️لی یو فنگ #تحلیل #رصد_دشمن ✅انقلاب اسلامی در آذربایجان ✅@Nardaran313

هنگامی که اوکراین بدون داشتن نیروی دریایی توانست ناوگان دریای سیاه روسیه را از عرصه نبرد خارج کند، مشخص شد که عصر کشتی‌های جنگی بزرگ به سرعت آمده است، اما اینرسی منافع ذینفعان مجتمع های نظامی صنعتی مانع از واکنش مناسب در دولت آمریکا و دیگر اعضای ناتو شد. بودجه 1500 میلیارددلاری برای سال 2026 نه تنها مشکل را حل نمی‌کند، بلکه به فروپاشی ساختار حکومت در آمریکا سرعت می بخشد. در چنین شرایطی، ارسال 3 ناوگروه آمریکایی به دم تیغ تهاجمی ترین ارتش موشکی دنیا؛ ایران؛ به سرنوشتی تلخ و عبرت آموز تبدیل خواهد شود و آمریکا را با حقارت از غرب آسیا بدرقه می‌کند! ✍️آتا بهرامی #تحلیل #رصد_دشمن ✅انقلاب اسلامی در آذربایجان ✅@Nardaran313

اخبار فوری گزارش‌ها حاکی از آن است که فرمانده سپاه پاسداران، احمد وحیدی، یک طرح اضطراری بزرگ‌مقیاس را در صورت بروز مجدد درگیری تأیید کرده است. در ۲۴ ساعت اول، این طرح به‌طور ادعایی شامل پرتاب تا ۱۰۰۰ موشک و ۳۰۰۰ پهپاد است. #رصد_رسانه_دشمن ✅انقلاب اسلامی در آذربایجان ✅@Nardaran313

شبکه خبری «ان‌بی‌سی نیوز» در گزارش اختصاصی مورخ ۲۵ آپریل ۲۰۲۶ فاش کرد که در روزهای آغازین جنگ ۴۰روزه، یک فروند جنگنده اف-۵ نیروی هوایی ایران با عبور موفق از سد سامانه‌های پدافند هوایی، پایگاه «کمپ بوهرینگ» متعلق به ارتش ایالات متحده در کویت را هدف بمباران قرار داده است. این عملیات، نخستین حمله موفقیت‌آمیز یک هواگرد بال‌ثابت متخاصم به تأسیسات نظامی آمریکا طی دهه‌های گذشته به شمار می‌رود. در همین چارچوب، دو مقام رسمی ایالات متحده این رخنه بی‌سابقه را «نفوذی نادر در شبکه پدافند هوایی» توصیف کرده‌اند. #رصد_رسانه_دشمن ✅انقلاب اسلامی در آذربایجان ✅@Nardaran313

آخرین ایستگاه دیپلماسی؛ پروتکل «غربالگری تهران» و پایان بازی با انتشار سند جدید توسط پالیسی تنسور، مشخص شد که در میز اسلام‌آباد به خطرناک‌ترین فاز بازی، یعنی سناریوی «سراب کاذب» (False Dawn) رسیده‌ایم. این دیگر چانه‌زنی نیست؛ آخرین زنگ دیپلماسی است. کالبدشکافی یک بن‌بست ریاضی: ۱. سراب کاذب (False Dawn) «سراب کاذب» وضعیتی است که ایران با فرض عقلانی بودن ترامپ مذاکره می‌کند؛ اما در واقعیت، ترامپ تحت فشار لابی دیوانه‌ها (صلیبیون واشینگتن/اسرائیل) به بازیگر «دیوانه» (C) تبدیل شده است. ۲. پروتکل غربالگری دو مرحله‌ای (قضیه ۸) ایران برای کشف نوع واقعی ترامپ، پروتکل بی‌نقصی اجرا می‌کند: • مرحله اول (t=۰): پیشنهاد ارزان برای فیلتر کردن بازیگر منطقی (که رد شد). • مرحله دوم (t=۱): جذاب‌ترین و سخاوتمندانه‌ترین پیشنهاد ممکن. ما دقیقاً در این لحظه تاریخی هستیم. ۳. پیشنهاد نهایی (Take-it-or-leave-it) این خط پایان انعطاف‌پذیری تهران است. اگر ترامپ این پیشنهاد را هم رد کند، طبق قضیه بیز، با قطعیت ۱۰۰٪ ثابت می‌شود که او گروگان لابی‌هاست. پس از آن، تهران هیچ امتیاز دیگری نخواهد داد. ۴. قضیه ۱۰: بن‌بست مطلق طبق قضیه ۱۰ مدل بازی، اگر در دور دوم ثابت شود ترامپ از نوع C است، احتمال هرگونه توافق دقیقاً صفر خواهد بود. ساعت شنی معکوس شده است. ما با پیشنهاد «یا بپذیر یا رد کن» روبه‌رو هستیم. اگر واشینگتن این آخرین طناب نجات را رد کند، دیپلماسی می‌میرد و بازی وارد فاز «شوک توقف» (رولت روسی جنگ یا انجماد) می‌شود. میز اسلام‌آباد در حال جمع شدن است؛ انتخاب با واشینگتن است.

گزارش @NBCNews به نقل از مقامات آمریکایی تأیید می‌کند که یک فروند جنگنده F-5E ایرانی توانسته با موفقیت به پایگاه «کمپ بوهرینگ» در کویت نفوذ کند و آن را با بمب‌های معمولی هدف قرار دهد؛ این عملیات از معدود نمونه‌های حمله مستقیم و موفق یک هواپیمای سرنشین‌دار به یک پایگاه آمریکایی در سال‌های اخیر محسوب می‌شود. اگر داده‌های منتشرشده را کنار هم بگذاریم، می‌توان تصویری منسجم‌تر از ماجرا ترسیم کرد: به‌نظر می‌رسد این هواپیما از یکی از پایگاه‌های جنوبی ایران، احتمالاً بوشهر، به پرواز درآمده و به‌دلیل برد محدود F-5، مسیر کوتاه‌تری را از روی آب‌های خلیج فارس انتخاب کرده است. خلبان از همان آغاز، پرواز در ارتفاع بسیار پایین را برگزیده؛ چیزی در حدود ۵۰ تا ۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا. این انتخاب، در کنار ابعاد کوچک هواپیما، باعث می‌شود شناسایی آن برای رادارهای آمریکایی به‌مراتب دشوارتر شود؛ به‌گونه‌ای که در چنین شرایطی، F-5 بیشتر شبیه سایه‌ای لغزان روی سطح آب حرکت می‌کند و به‌سختی در شبکه‌های راداری دیده می‌شود. هم‌زمان، گزارش‌ها از آغاز موجی گسترده از حملات موشکی و پهپادی ایران به سمت پایگاه‌های آمریکا در بحرین، قطر، امارات و کویت حکایت دارند. چنین حمله‌ای، با این ابعاد، می‌تواند سامانه‌های پدافندی مانند پاتریوت، هواپیماهای آواکس و کل شبکه فرماندهی را به‌شدت درگیر کرده و تمرکز آن‌ها را بر هم بزند. در نتیجه، شکافی موقتی در پوشش دفاعی ایجاد می‌شود؛ شکافی که یک پرنده کوچک و کم‌ارتفاع مثل F-5 می‌تواند از آن عبور کند. با نزدیک شدن به هدف، خلبان احتمالاً ارتفاع و زاویه پرواز را تنظیم کرده، اهداف اصلی از جمله انبارهای مهمات، آشیانه‌ها و تأسیسات لجستیکی را شناسایی کرده و بمب‌ها را به‌صورت دستی رها کرده است. دقت اصابت، با وجود استفاده از بمب‌های ساده، نشان می‌دهد که محاسبه سرعت، جهت باد و زمان رهاسازی با مهارت بالایی انجام شده است. گزارش‌ها حاکی از آن‌اند که این انفجارها خسارات قابل‌توجهی به‌جا گذاشته‌اند. پس از انجام حمله، هواپیما بار دیگر به ارتفاع پایین بازگشته و منطقه را ترک کرده است. در این میان، چشم‌گیرترین بخش ماجرا، تقابل نابرابر میان یک جنگنده قدیمی با پیشرفته‌ترین دارایی‌های نظامی جهان باشد؛ جایی که F-5 دهه‌ شصت میلادی، در برابر شبکه‌ای متشکل از F-35 و F-22، رادارهای مدرن و سامانه‌های هشدار زودهنگام قرار می‌گیرد. در چنین صحنه‌ای، آنچه معادله را برهم می‌زند نه فناوری، بلکه عامل انسانی است: خلبانی که با مهارت بالا در پرواز کم‌ارتفاع، درک دقیق از زمان و فضا، و جسارتی کنترل‌شده، موفق می‌شود از دل یک چتر دفاعی پیچیده عبور کند. اینجا برتری نه از دل تجهیزات، بلکه از دل تسلط، تجربه و تصمیم‌گیری در لحظه بیرون می‌آید. نمونه‌های تاریخی مشابه: چنین الگوی عملیاتی پیش‌تر نیز در تاریخ نظامی دیده شده است. در جنگ فالکلند (۱۹۸۲)، خلبانان آرژانتینی با A-4 Skyhawk در ارتفاع بسیار پایین به ناوهای بریتانیایی حمله کردند و از دید رادارها گریختند. در جنگ یوم‌کیپور (۱۹۷۳) نیز MiG-21های مصر و سوریه با پرواز کم‌ارتفاع به مواضع اسرائیلی نزدیک شدند. حتی در حمله آمریکا به لیبی در سال ۱۹۸۶، جنگنده‌های F-111 با بهره‌گیری از پرواز کم‌ارتفاع و هماهنگی زمانی حملات، از همین منطق استفاده کردند. در تمام این موارد، ترکیب جسارت خلبان و زمان‌بندی دقیق، برتری تکنولوژیک طرف مقابل را به چالش کشیده است.