هیچ‌کس چاره نمی‌کنه، چاره هم در بی‌چارگیه. ما هم که بی‌چاره‌ی آقای امت. ما خراب آقای امام علی. مگر این‌که علی کاری کنه. کنترل و چاره از دست بشریت کوتاهه.

ما هرچه‌قدر هم تز اپن مایند بودن بر داریم و وانمود کنیم هیچ احساس تعلقی به کسی و چیزی نداریم در نهایت شما تنها احساس تعلق مائی. هم اون نخی که ما رو به زندگی وصل کرده‌ای، هم زندگی‌ای، هم ممد حیاتی، هم مفرح ذاتی، هم غمی، هم درمونی. اه امام علی شما کی‌ای، شما چی‌ای آخه امام علی

انقدر که گیر عجائب زندگی‌ایم دو تا ای گذاشتم. ببین کاراتو خدا

پیرو همون ژانر "کِی فهمیدی شهرستانی هستی" داشتیم صحبت می‌کردیم. همین‌که به رابطه‌ی عطسه و صبر کردن و ارتباط بین خارش دست و پول به دست اومدن معتقدیم یعنی ما همگی کدن گلمیشیم. یه ایران حالش خرافات. یه ایران شهرستانی.

البتّه من به آسترولوژی و قانون جذب هم اعتقاد دارم و پایبندم. من بیشتر شهرستانی‌ترم.

یک‌شب سرم رو از فرط مهربونی حسین به دیوار می‌کوبم و این‌جا عکس می‌فرستم.