حال کمی دل بی قرارم ارام گرفت

و نامت قلبم را ارام میکند..

مادرم در فکر مشهد ،فکر من در صحن یار ره جدا، نیت یکی، ما قصدمان پابوس بود

به تعداد پدافند‌های رها شده در جنگ؛دوستت دارم

در دنیای ادم های عاشق جملات بی نظیری جای دارد

هر سربازی در موهایش، و لای دکمه های یونیفورمش، زنی را به میدان جنگ می‌برد؛ آمار کشته های جنگ همیشه غلط بوده است؛ هر گلوله دو نفر را از پا در می آورد؛ سرباز و دختری که در سینه اش می‌تپد..

سردرد گمم! تصمیماتم معلق مانده در هوا انگار در خلاء یا پرتگاهی بی انتها یا نمیدانم.. رها شده‌ام و این برای ادمیزاد سَم است!

کاش میشد چیزهایی که دوست داریم رو با ادما درمیون بزاریم

مثلا بگیم من صداتو دوست دارم لطفا بیشتر بهم زنگ بزن/ویس بده

یا بگیم چشمات خیلی قشنگه منو از دیدنش محروم نکن

یا مثلا رقص موهات در باد خیلی دلنشینه لطفا ازاد رهاشون کن

ای بعض لانه کرده در دل رها شو امشب جای ماندن در گلو نیس بزار چشمانم ببارد ❤️‍🩹