نی‌جف ؛

حافظ یه شعر قشنگی داره واستید اگه پیدا کردم واستون میزارم

نی‌جف ؛

اگر به بادهٔ مُشکین دلم کشد، شاید که بویِ خیر ز زهدِ ریا نمی‌آید ..

نی‌جف ؛

جهانیان همه گر منعِ من کنند از عشق من آن کنم که خداوندگار فرماید

نی‌جف ؛

طمع ز فیضِ کرامت مَبُر که خُلقِ کریم گنه ببخشد و بر عاشقان بِبَخشاید

نی‌جف ؛

مقیمِ حلقهٔ ذکر است دل بدان امید که حلقه‌ای ز سرِ زلفِ یار بگشاید

نی‌جف ؛

تو را که حُسنِ خداداده هست و حجلهٔ بخت چه حاجت است که مَشّاطِه‌ات بیاراید

نی‌جف ؛

جمیله‌ایست عروسِ جهان، ولی هُش دار که این مُخَدَّره در عقدِ کس نمی‌آید

نی‌جف ؛

به لابه گفتمش ای ماهرُخ چه باشد اگر به یک شِکَر ز تو دلخسته‌ای بیاساید