میتوانم در خودم جستجو کنم و هیچ نشانی از دلیل خندیدن در خودم نیابم.
نامه به فلیسه
فرانتس کافکا
تنها شادیام این است که هیچکس نمیداند کجا هستم. کاش میتوانستم همین را تا ابد کِش بدهم!
خیلی دلخواهتر از مرگ است.
در کنه وجودم خالی و بیحاصلم، حتی در احساسِ شادمانیام.
نامه به فلیسه
فرانتس کافکا
با شتاب به طرف تنهايى مىروم، همانطور كه رودخانهها با شتاب به سوی دريا سرازير مىشوند.
نامه به فلیسه
فرانتس کافکا
هر کسی میخواهد به هر بهایی شده، حتا اگر لازم شود نوع بشر و زمین و زمان را متهم کند، در اثبات بیگناهیاش بکوشد.
سقوط
آلبر کامو
و احساس تقصیرم، که همیشه حاضر بهخدمت بود، تا مغز استخوانهایم رسوخ میکرد.
نامه ای به پدر
فرانتس کافکا
نیهیلیا
https://t.me/nihiliya
فعالیت کانال در ایتا به حداقل
و در تلگرام به حد اکثر میرسه