ممکن است که لباس و زبان و رسوم و آداب و معتقدات مردم عوض شود ولی حماقت آنها عوض نخواهد شد و در تمام اعصار می‌توان به وسیله‌ی گفته‌ها و نوشته‌های دروغ مردم را فریفت. زیرا همان‌طور که مگس، عسل را دوست دارد، مردم هم دروغ و ریا و وعده‌های پوچ را که هرگز عملی نخواهد شد دوست می‌دارند. میکا والتاری

در مقابل درد، هیچ کس نمی‌تواند قهرمان بماند، هیچکس. جورج اورول ۱۹۸‌۴

جورج اورول #1984

اما به هر ترتیبی همیشه تمام تقصیرها به گردن من است و آن‌چه بیشتر از همه آزارم می‌دهد این است که بی هیچ تقصیری مقصر شناخته می‌شوم. یادداشت‌های زیرزمینی داستایفسکی

دو برابرِ مرگم مُرده‌ام و نصف زندگی‌ام، زندگی نکرده‌ام ! بهرام بیضایی

گورکن نخست: کدام یکی خانه‌ی محکم‌تر می‌سازد: بنّا؟ کشتی‌ساز؟ یا نجّار؟ گورکن دوم: دارساز. چون هر چند نفر هم که به آن آویزان شوند، باز برپا‌ست. بریده‌هایی از کتاب هملت

هیچ‌کس هیچ‌وقت به من فکر نمی‌کرد. حالا که مُرده‌ام، فکرم به‌شدت درگیر چیزهایی شبیه این‌هاست: چه تعداد از تصمیمات مهم زندگی‌ام را فقط به این خاطر گرفته بودم تا کسانی که حتی متوجه حضورم نشده بودند درباره‌ام بد فکر نکنند. هر چه باداباد استیو تولتز

بهترین درس‌ها از بزرگترین دردها آموخته می‌شود. آیا تو آن گمشده ام هستی؟ باربارا دی‌آنجلیس

هیچ توجه کرده‌اید که فقط مرگ است که احساس‌هامان را برمی‌انگیزد؟ موقعی‌که عزیزانی را ازدست می‌دهیم، بیش‌تر دوست‌شان داریم، این‌طور نیست؟ سقوط آلبر کامو

آن‌قدر احساس تنهایی وحشتناکی می‌کردم که به فکر خودکشی افتادم. چیزی که جلوی این کار را گرفت این فکر بود که هیچ‌کس از مرگم ناراحت نمی‌شود و موقع مرگم بیشتر از زمان زنده بودنم تنها هستم. تهوع ژان پل سارتر

مردم هرگز‌‌‌‌‌ به‌ انگیزه‌هایتان، به صداقتتان‌ و‌ به شدتِ رنج‌هایتان یقین نمی‌آورند مگر به برکت مرگتان. تا وقتی زنده اید، فقط از بدگمانی‌شان سهم‌ می‌برید. سقوط آلبر کامو

:(((