کم کم یاد میگیری برای هیچ چیز اصرار نکنی. شدنی،می شود. ماندنی،می ماند. آمدنی،می آید.

چرا همش داریم کم میشیم؟ 😭

چشم‌ها مجموعه‌ای از تمام ناتمامی ها دردها، ناكامی‌ها، غم ها و خاطرات بر باد رفته هستند.

مبتلا به چیزی هستیم که گریه درستش نمی‌کند، فریاد زدن جبرانش نمی‌کند، صبر کردن حلش نمی‌کند؛ تمام چیزی که ما نیاز داریم، پذیرفتن و رها کردن است.

چشم ها....چشم ها دریچه روح هستند.....

نوشته بود : بعضى اوقات دوست دارم كلا ساكت بمونم و هيچى نگم،چون هیچ كلمه‌اى نميتونه چيزى كه تو قلبم و ذهنم ميگذره رو توضيح بده. عمیقا زندگیش کردیم(:

دیر شد، دیگر آمدنت هیچ‌چیز را درست نمی‌کند؛ نیا:))

اون زخم میزد ولی من به همه میگفتم تو چشم‌هاش معصومیتی بی مثال وجود داره، علاقه آدم رو احمق میکنه شاید هم ناباور.

هیچی دیگه فقط اومدم بگم؛ واقعا خستم

تو برام همونی هستی که وقتی حوصله سین کردن پیوی کسی رو ندارم، پیوی تو رو پین می‌کنم. وقتی اعصاب کسیو ندارم. حرف زدن باهات ارومم می‌کنه. وقتی حال چت کردن با کسیو ندارم، پیام هاتو درجا سین می‌زنم. وقتی دلم نمی‌خواد کسی دورم باشه، می‌خوام کل وقتم با تو بگذرونم. اصلا کی مهمه وقتی تورو دارم؟

گفت ما درون‌گرا نیستیم ، فقط کسی نیست حوصله‌یِ درونمونو داشته باشه .

من شاید وقتی ناراحتم نخندم ، اما اونایی که قصد داشتن منو بخندونن و یادم میمونه .