بیاید دیگه عه.

ولی من از اینکه تا میام خوشحال باشم و حس خوبی داشته باشم ، اما یهو یه اتفاقی میوفته یا یه حقیقتی رو میشنوم یا یه چیزی یادم میاد که دوباره غمگینم می‌کنه و دوباره پرتابم میکنه تهِ اون چاهی که بودم ، واقعا متنفرم .

یا من تموم میشم یا ریاضی

یا من تموم میشم یا ریاضی و فارسی

فرقی‌نمیکنه کی باشی ‌؛ بالاخره یه روزی حسِ ناکافی بودن یقه‌ات رو میگیره ‌.

در آغوشم بگیر که این شب طولانی است و استخوان‌هایم خسته‌اند.

من دیگه واقعا برم بخونم

نه تنها که نخوندم، بعدش رفتم بیرون و تا الان

ولی خب، مشکلی نیست،ما میتوانیم

خوابیدم همش

مرام