شاید آدمها ناگهان نمیشکنند؛ فروپاشی، آرام و بیصدا در جانشان ریشه میدواند؛ گاهی آنقدر در ازدحامِ افکار گم میشوی که دیگر نمیدانی چه چیزی تو را به زندگی پیوند میدهد؛ از بیرون، هنوز لبخند میزنی و راه میروی؛ اما درونت، هر روز تکهای از خویش را جا میگذارد؛ شاید تلخترین تنهایی همین باشد؛ ادامه دادن، بیآنکه بدانی برای چه...!
@no_lie