فازتون چیه تا یک آدم میبینید که مخالف عقیده تونه میخواید از کانالتون لف بده.. این یعنی "من یک انسان به شدتتتت ناتوان در ارتباط با انسان های مخالف خودم هستم"..ته راه حل تون اینه؟کناره گیری از کسایی که هم فکر شما نیستن؟بعد پس فردا همین آدما شدن فامیلتون شدن استادتون همکلاسیتون دوستتون و...از اوناهم میخواین از زندگیتون لف بدن؟باشه ولی بعد شما حق ندارید از شکافی که بین مردم ایجاد شده و صدمه ای که یک جامعه میتونه از این موضوع ببینه گله کنید وقتی خودتان هرچی راه گفتگوعه رو بستید

مصداق بارز سندرم استکهلم؟ اونایی که دلشون برا مدرسه تنگ میشه

من شبا : باید بخوابم ولی دلم نمیخواد بخوابم من روزا : باید بیدار شم ولی دلم نمیخواد بیدار شم

هر پلک زدن مرگ یک لحظه است و مژگان سوگوارانی سیه پوش در ماتم قتلعام لحظه ها ✍سید مهدی شجاعی

اونایی که شور اینو :) در نمیارن>>>

در بیان عقیده ای که میدونی حقه محافظه کار نباش!

بیاید سعی کنیم موقع انتقاد، گله یا دعوا کردن با خودمون یا بقیه جوری نکنیم که دعوا نه تنها فایده ای نداشته باشه بلکه باعث از بین رفتن اعتماد به نفس خودمون یاخود طرف بشه جوری باشه که امید به تغییر توش باشه..

و حتما عدم کاربرد کلماتی مثل: هیچ وقت یا همیشه

الهی اونایی که وقتی موقع حرف زدنشون حرف از کسی میاد که خیلی وقته ندیدنشون یک "الهی که هر جا باشن سلامت باشن" میچسبونن ته جملشون؛ هرجا باشن سلامت و زنده باشن:)

یک فریم از تنهایی.

لازمه ارتباط اشتراکه...هرچقد اشتراک بیشتر ارتباط قوی تر..