یا صدیقی! لاتخاف...

دیشب سخنرانِ تجمع حرفش قطع شد.مردم با شعار مرگ بر سازشگر نذاشتن حرفش کامل شه.من ساکت بودم..با اینکه میدونم بعضی مسئولین با مذاکره پرسون بودنشون چقدر هزینه برای کشور ایجاد کردن‌.و چقدر میتونند نمک بپاشند به دل های داغ دار این مردمی که دستشون پرچم یا لثارات الخامنه ایه .. سکوت کردم چون به نظرم باید یادبگیریم هراندازه که سخت و هراندازه که تناقض‌آمیز به نظر بیاد باید بتونیم بین دو بیان امام خامنه ای جمع کنیم: پرهیز از اختلافات ناموجه و حتی موجه هشدار برای اشتباه محاسباتی مسئولین کشور

حالا استاد میرتاج الدینی داره یه راه پیشنهاد میده.. بخونیم و منتشر کنیم:

🔰 مرور شب امتحانی یکی از اشتباهات اکثر کنشگران سیاسی این بود که تمرکز را بردند روی "مذاکره" نه "آتش‌بس". هیچ کس نباید می‌پرسید چرا مذاکره می‌کنید چون حتی وسط جنگ هم کشورهای متخاصم پیام ردوبدل می‌کنند. باید می‌پرسیدیم چرا آتش‌بس کرده‌اید؟ چون پذیرفتن آتش‌بس بود که معنای مذاکره را از صرف ردوبدل کردن پیام و پیدا کردن شناخت از ذهنیت دشمن، به یک توافق حقوقی و بده‌بستان بدل ساخت و ناگزیر اختلاف برانگیخت. البته بعید بود در شرایط جنگی کسی به پرسش "چرا آتش‌بس را پذیرفتیم؟" پاسخ بدهد. چرا که قطعا پاسخ این سوال ماهیتی سرّی و محرمانه دارد. اما طرح این پرسش در فضای سیاسی توسط کنشگران می‌توانست حدس‌هایی بیافریند و کنش‌هایی را سامان دهد که ربط مستقیم به دستگاه محاسباتی مسئولان دارد. مثلا اگر مردم حاضر در خیابان می‌دانستند که یکی از دلایل پذیرش آتش‌بس، باور برخی مسئولان به عدم مقاومت مردم در صورت زدن زیرساخت‌ها توسط دشمن است، نوع حضور مردم و شعارها می‌رفت به سمت قرص کردن دل مسئولان. حتی پویش‌های مواسات و کاهش مصرف و... توسط خود مردم سامان‌دهی می‌شد. اینگونه بسط ید دادن به ولیّ‌فقیه یعنی ابراز اینکه ما تا آخر ایستاده‌ایم و به آن‌ها که تاب‌وطاقت کمتری دارند یا فشار بیشتری متحمل هستند کمک می‌کنیم برای مقاومت. انرژیِ حاضر در دعواهای مرسوم کف مجازی هم بیش از آنکه صرف بگومگو درباره "مذاکره کردن یا نکردن" شود، به یک کنش مؤثر درمی‌آمد و مردم احساس کمک‌رسانی واقعی‌تری می‌یافتند. ولی دیدیم که ریل ‌کنشگری این نبود. هر روز خبری پشت‌پرده و درگوشی بیرون می‌آمد و بخشی از مسئولان را با سنگ خیانت رجم می‌کرد به‌بهانه‌ی مقدس بسط ید دادن به ولیّ. تا جایی که دیدیم همین کنش برای "بسط ید دادن"، به ضد خودش تبدیل شد. دعوا چنان شکل مخاطره‌آمیزی یافت که رهبرانقلاب فیتیله‌ی هرگونه اختلافی را پایین کشید: "ناموجه و حتی موجه". اکنون ضرورتا باید به دستگاه محاسباتی مسئولان پیام درست را رساند تا برخی براساس ذهنیت‌های خود تصویری غلط‌انداز از مقاومت مردم به مسئولان مخابره نکنند و آن‌ها را به تصمیم‌های اشتباه وادار ننمایند. خیابان مسئولیت جدی در این زمینه دارد که ضمن تشکل‌یابی محله‌ای کمک‌های مادی و معنوی به مردم برساند و پلاکاردها را به سمت دل‌گرمی دادن به مسئولان هدایت کند. داده‌های نادرست زیادی با برچسب واقع‌گرایی و عقلانیت توسط غرب‌گرایان به مسئولان تزریق می‌شود. با رفتارهای غلط طردکننده، بر این غلط تزریق شده نباید صحه گذاشت. #مرگ_بر_آمریکا #مذاکره #آتش_بس @Masihane

هر اتفاقی که بیفته چه احتمال تفرقه افکنی و ایجاد دودستگی بدین چه احتمال خطای محاسباتی مسئولین بدین و چه احتمالِ در مسیر مستقیم بودنِ مسئولین، بیاین تجمع. خیابون رو خلوت نکنین.

طفلی باباهای مینابی که موندن و به امشب رسیدن تا با روضه دختر کوچولوها ذره ذره آب شن. 🇵🇸 @motarasednevesht

الحمدالله برای نعمت ولی فقیه.

خدایا تو شاهد باش که ما از قتل‌عام برادران و خواهران عزیزتر از جانمان در لبنان خون دل خوردیم. تو شاهد باش که ما راضی به این فاجعه بزرگ در لبنان نبودیم. که پیامبرت فرمود هرکس راضی به عمل قومی باشد، در جنایت او شریک است. خدایا تو شاهد باش که بیروت برای ما فرقی با تهران ندارد. صور برای ما خود میناب است. والله علی‌الطاهر و نبطیه برای ما تفاوتی با خارک و بندرعباس ندارد. آن بمب فسفری که در خیام فرود می‌آید بر قلب تبریز ما میخورد انگار. دخترکان خون‌آلودی که از زیرآوار فریاد «یوماه؛یوماه» می‌کشند برای ما فرقی با بچه‌های تهران ندارند. خدایا تو شاهد باش که ما از خطبه عاشورایی شیخ نعیم تن‌مان لرزید. مثل روزی که آقا مثلی‌ لایبایع مثل یزید گفت. خدایا ما از شباهت سرنوشت لبنان به سوریه و از دست رفتنش می‌ترسیم. ما شیعیان مظلوم امیرالمومنین توییم و از کمی دوستان، کثرت دشمنان و غیبت امام‌مان بر تو شکایت می‌بریم. بر ما و برادران‌مان رحم کن و کسانی که به برادرانمان رحم نمی‌کنند بر آن‌ها مسلط نکن. هرچه و هرکه مانع کمک به‌موقع به شیعیان توست را از سر راه بردار و پاره تن ما را از ما جدا مکن! «مهدی مولایی» @m_molaie110

اندوه لبنان کشت ما را...

یکی از اون مواردی که همه رو متأثر کرد؛ وقتی بود که خانواده شهید فروزانفر از مشاور‌‌ها خواستن به مادر شهید خبر بدن که سر علی‌اصغر پیدا شده... نمی‌دونم چی‌شد ولی دقیقا نوشتم توی دفترچه‌ام که مادرشون هرکس رو می‌دید می‌گفت: بچه‌ام سرش پیدا شده!

یکی از اون مواردی که همه رو متأثر کرد؛ وقتی بود که خانواده شهید فروزانفر از مشاور‌‌ها خواستن به مادر شهید خبر بدن که سر علی‌اصغر پیدا شده... نمی‌دونم چی‌شد ولی دقیقا نوشتم توی دفترچه‌ام که مادرشون هرکس رو می‌دید می‌گفت: بچه‌ام سرش پیدا شده!