آه که چقدر این قشنگه....

یه جوری با نماهنگای عطایی انس میگیرم، انگار اصن واسه خودمه‌. همش حقه. خط به خطش‌. تک تک کلماتش‌ و مفهومی که خیلی از شعراش داره... خدا خیرتون بده آقای عطایی...

| محاله رنگ بی کسی رو حتی توی خوابم ببینه، کسی که مادرش ام البنین‌ه... | ابالفضل‌ی که پیشش‌ عالمی زار و فقیره‌ اونم خرجی‌ش رو از ام البنین داره میگیره...

وجعلنا من بین اَیدیهِم سداً و من خلفهم سداً فَاغشَیناهُم فهم لا یُبصِرون .

- در عدم افکندم آخر ِخویش را ؛ وا رهاندم جان ِپرتشویش را..

شده آیا که شبی با همه ی خستگی ات نبرد خواب تورا از غم هجران کسی؟

طرف رفت رئیس‌جمهور یه کشور رو تو نیم ساعت از خونش برداشت و رفت یه تلفات از حیث ادوات هم نداد الان سه روزه تو ایران دنبال اینه که خلبانش رو که خودش جاشو میدونه و ایران نمیدونه رو خارج کنه و تا الان حداقل چهار پنج تا هواپیما و هلیکوپترش افتاده و معلوم نیست خلبان رو برده یا نه و اگر برده زنده بوده یا نه و اینکه چقد هم تلفات انسانی داده!

[ تو تَلخی هایِ زندگی اسمِ تو چقدر شیرینه؛ سیدی یا عباس (علیه السلام) ] - آئینه‌ی امامت، معدنِ کَرامت معنیِ شهامت، ابالفضلِ علی . اسطوره‌ی شُجاعت، صاحبِ صَلابت سَیِدی ارادت، ابالفضلِ علی .

- جز گریه بر او که دلم تضمین ندارد؛...

یا ام‌الاَدب، ام‌الوفا، ام البنین...؛