معماری چشم‌نوازِ ایرانی.

‏شخصٌ واحد فقط سيمر فى حياتك ؛ خطوط يديه تُشبه خارطة وطنك! ما إن يسحب كفه من مصافحتك حتى تشعر أنك في المنفى. فقط یک نفر از زندگیت میگذرد ؛ که خطوطِ کف دستانش شبیه وطن توست! به محض اینکه دستش را از دست تو بیرون آورد، احساس می‌کنی در تبعیدي...

دستش را به روی قلبش گذاشت، و کلمه‌یِ دلتنگی را آرام آرام هِجـی کرد...

تو اتاق گرامافون روشنه و صداش میاد. زیر لب میخونه : "تو از راه میرسی٫پر از گرد و غبار تمومه انتظار٫میاد همراهت بهار" امید همینه دیگه. تکرارِ میاد بهار...

و ما را به حالی سبز؛ و همیشه سبز؛ برگردان…

ابراي پنبه‌ای ؛

از پیام‌های تبریك سِند تو آل شده، فراری‌م. شعر کپی شده حافظ از اولین سایت گوگل، ایموجی قلب وسط پیام برای همه، ویرگول تکون نخورده‌یِ پیام تبریك سال قبل، پیام فورواردی گروه خانوادگی واتساپ، از اینا فراری‌م... اشکال نداره اگه کوتاهه، اگه ساده و بی‌مغالطه‌س. همین که بدونم چند دقیقه تو پیویم "Is typing" بودی، برام تبریکـه. عیدیـه. مهربونیـه. من دلبسته به همین جزئیات کوچیکم. یادت نره اینو.

و کأن للذَکریاتِ قلباً لاینبضُ الا لیلاً... و گویی برای خاطرات قلبی‌ است، که جز در شب نمی‌تپد...