و کأن للذَکریاتِ قلباً لاینبضُ الا لیلاً... و گویی برای خاطرات قلبی‌ است، که جز در شب نمی‌تپد...

تو زندان گوانتانامو ؛ یه زندانی ۱۸۳ بار به روش "القا حس غرق شدن" شکنجه شد. و این بی‌کلام به یاد اون ساخته شده.

خبرهایِ غـزه را که خواند، نفس‌هایش به شماره افتاد، از اعماقِ وجودش غم کم کم بالا آمد، سد شکسته شد و ماهی‌هایِ گلـي از چشمانش سرازیر شدند... #بیمارستان‌_شفاء

تو کپشن فیلم نوشته بود : اذانی دردناک‌تر از اذان صبح روز ۲۱ ماه رمضان در نجف، نداریم...

فروردین ماه صفر سه. دل بستم به نقطـه‌یِ امن و نورانیِ تو... ؛ دیوارنوشت، به لوکیشنِ خیابون دوم بازار رضا.

با غمات قایم موشک بازی نکن. اگه سیاهیِ گوشه لباسشو از پشت مبل دیدی بلند داد بزن که دیدمت! بعدشم سریع بدو سمتش تا فرار نکرده و زودتر از تو دستشو نزده به دیوار و نگفته سُـک سُـک. این بار تو زودتر بدو تو این تونلِ سیاه و تاریك‌. این بار تو دستتو بزن به دیوار و برنده شدنتو جشن بگیر. این بار تو اونی باش که باهاش رو به رو میشه. این بار بزار صدای سُـک سُـک گفتنِ تو بپیچه تو این خونه...

در پیشِ رخ تو ، ماه را تاب کجاست عُـشاق تو را به دیده در خواب کجاست...

ضمیمه به مجموعه‌یِ "سبـز,آبـی".