ضمیمه*

ابري‌شو خاطره‌هاتو ببار...

بعضی روزا اینجورین که تمام ملائک در گوش همدیگه پچ پچ میکنن‌ و با انگشت نشونمون میدن که عه‌ همون اشرف مخلوقاته که دیشب داشت از شدت غم می‌ترکید ولی نترکید! دَووم آورد! باریکلا بهش. بعدم با یه بوس روی گونه‌ها بیدارمون میکنن برای شروع روز جدید.

شکسته، رهاشده، بی‌‌پایان، منعکسِ‌نور، ناآشنا، شکسته، شکسته، شکسته... ؛ آینه‌کاری نصفِ دیواری رهاشده در حرم.

و اما هنـر ؛ صدای مشترك بین تمامِ ما بود...

دیگه فرصتی برای دیدار روی زمین باقی نمونده، اما شاید مجدداً روزی روی مـاه همدیگه رو ملاقات کردیم آشنایِ غریبـه...

"سبزترین مخروبه‌یِ جنگل" چهاردیواری آشنا، پناهگاه همیشگی، آجرهای قهوه‌ای رنگ، بوی خاك مرطوب. ؛ اگه روزی خواستی پیدام کنی، سراغِ موزه‌ی لوور و مونالیزایِ معروفش، هلند و قاب ون‌گوگ، پاریس و قابِ چشم‌های الزا، فرانسه و رقص زیر برج ایفل، طهران و کافه‌ لمیز تجریش‌، شیراز و بلوار کریم‌خانِ دیدنی‌ـش، یا مابقیِ لوکیشن‌های معروف نرو! میعادگاه من و تو اینجاست. بین سکوت و سایه‌یِ درختان بلند و دقیقه‌های معلق در اتمسفر...