سلام آقایِ امام حسین. حالِ الانِ ما ذره‌المِثقالیه از حالِ دوست‌دارانت بعد از اربعین ؛ همون شور و هیجان ، همون دلدادگی ، همون عاشقی ، همون‌ استیصال ، همون فراق... ای کاش طریق الارض بلد بودیم و الان چشمامونُ که می‌بستیم ، از باب‌القبله سر درمیاوردیم. یا دلمون سر میخورد و کنار یکی از کاشی‌های بین الحرمین دقیقا رو به روی گنبدِ شما ، فرود میومد . راستی آقا جون ، فارغ از این دلتنگی‌ها و رقیق القلب شدن‌ها باید بگم که ؛ ولادتتون مبارك باشه نورقلبۍِ ما💚'. . .

ما درون عین و شین و قاف خود را دیده‌ایم داخلش جز حاء و سین و یاء و نون چیزی نبود . .

شک ندارم که دلتنگی ؛ یکی از مجازات‌های جهنم بوده که خدا قفلشُ تو همین دنیا باز کرده.

برایِ بغضی ، که بوسه می‌زند بر حنجره‌‌ات . .

بخشی از روحم رو برای همیشه بینِ "هنر" جا گذاشتم.

مستی چشمِ نازِ تو ؛ نغمه‌ی ساز من شده.

نغمۀ چشمِ مست تو ، رقص سماعِ من شده.

به قولِ نزار قبانی : "خاورمیانه را به تقلید چشمان شرقیِ تو ساخته اند! پرالتهاب، اندوهگین، خسته، زیبا".... تلف شدن یوزِ کوچکِ ایرانی ، به تاریخِ نهم اسفندماهِ این سالی که غم و سختی رو محکم در آغوش گرفته . .