آدم، گاهى رنجهایی را مىبيند ولى همين رنجها حاملِ عنايت و محبتِ خدا هستند؛ براى انصرافِ من، توجه دادن به من، شستشو كردن من است!
تعبيرى است در دعا: «الهى ترحم من تشاء بما تشاء كيف تشاء»؛ وقتى میخواهى به كسى محبت كنى، آنطور كه خودت میخواهى و با آنچه كه میخواهى با او مهربانى میکنی؛ حتى با رنجها و زمين زدنها.
دوستان انسان، سلام نكردهاند؛ بر سرش هم زدهاند، فحش هم دادهاند، کتک خورده، تحقير شده، نزديكترين كسان او هم، به او توجه نكردهاند، اينها عين رحمت اوست.
وقتى ظرف تو میافتد و میشکند، یکوقت میگويى: ديدى شكست؟! يا اينكه مىگويى: ديدى! شكستنى بود؟!
اين نگاه دوم است كه تو را به رحمت حق، گره میزند و مست و مدهوشت میکند. با اين نگاه و درک مستمر از عنایتهاى حق، مگر تو میتوانى ضعف اعصاب بگيرى؟!
ديگران هر چه میخواهند اذيت كنند؛ ولى تو بهرهمند میشوى و قبل از بلاء، عافيت را يافتهاى و قبل از ضلال و سردرگمى، به رشد رسيدهای.
اينها رحمت حق است كه ظهور و بروز دارد و اين مهربانى و انس اوست كه تو را رها نمیکند.
- #عینصاد ، خورشید در خاک نشسته، ص۱۸
🍃 @nor_ir
جایی وسط تمام دویدنها و تلاش کردنها و جا نماندنها، خسته و بیطاقت میشوی، بغض میکنی، میزنی کنار و دلت میخواهد فریاد بزنی که "کافیست! من دلم میخواهد معمولی زندگی کنم و بدون فکر و اندوه بخوابم و بدون اضطرابِ مسئولیتهای بزرگ، روزم را شب کنم و وسط یک دلخوشیِ موقتیِ کوچک، به یادِ هزار کار و مشغلهی عقب افتاده نیفتم و همه چیز به کامم زهر نشود! من دلم میخواهد بیخیال باشم و وسط حوضچهی اکنون شنا کنم و دوباره سعادتِ این را داشتهباشم که مدتی به حال خودم رها باشم و در کنج دنج و امنی به دور از دغدغهها و آدمها، پناه بگیرم و هیچ چیز به من مربوط نباشد، هیچ چیز ..."
#نرگس_صرافیان_طوفان
🍃 @nor_ir
آدما دلشون بیشتر از کی میشکنه؟؟
شمابگید ،دلتون از چی کسایی میشکنه؟
اونایی که بیدارن جواب بدن