فراموش می شوی؛ گویی هرگز نبوده ای...

🟣 مردم بر دو دسته اند: آن كه با مرگ آسوده شود و آن كه با مرگش ديگران آسوده شوند. اَلنّاسُ رَجُلانِ مَسْتَريحٌ بِالْمَوْتِ وَ مُسْتَراحٌ بِهِ مِنْهُ ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

💠 قدرت عشق جسم خاک از  عشق بر افلاک شد کوه در رقص آمد و چالاک شد ● عشق قادر است ناطقی را به سکوت بخواند و سخن گویی را به سمیع بودن و گوش فرا دادن بکشاند. عشق قادر است تا روزمره بودن و اسارت آن را تغییر دهد و در آدمی چنان تحوّلی بیافریند که نوبه نو و لحظه به لحظه زیست کند. عشق می تواند از آدمی سستی و رخوت و خواب را بگیرد و در عوض بیداری و بصیرت و هشیاری را به وی ارزانی کند. عشق می تواند آدمی را به دهش و بخشش درآورد و در وجود انسان تلاش و تکاپو برای «شدن» ایجاد نماید. و از همه مهم تر این که او می تواند آدمی را از «خود» خالی کند و از حدّ خواسته های روزمرّه بیرون ببرد. مولانای بزرگ در مثنوی به این جنبه ی اعجازگر عشق و محبّت توجّه کرده و گفته است: از محبّت تلخ ها شیرین شود از محبّت مسّ ها زرّین شود از محبّت دُردها صافی شود از محبّت دَردها شافی شود از محبّت مُرده زنده می کنند وز محبّت شاه بنده می کنند این محبّت هم نتیجه ی دانش است کی گزافه بر چنین تختی نشست؟ ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

اینکه با دوستات باشی...

🟣 اگر کسی را دوست می دارید او را از حب خویش آگاه کنید(تا دیر نشده) ... 🙂 إذا أحْبَبتَ رَجُلاً فأخْبِرْهُ