از امروز باید ۷ ساعت کلاس برم 🙂

🟣 در خطاب به دوستانی که در این روز های سَرد، به ناچار پِیاده می روند و می آیند، و آن هم ۷ ساعت در روز...! و در خطاب به آن دوستی که گفت: با اینکه چند برابر دیگران می خوانی! می نویسی! کار می کنی! ولی الان باید پیاده برگردی...! تو دستگیر شو ای خضر پی خجسته که من پیاده می‌روم و همرهان سوارانند #خطاب ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● گل با آن همه لطافت و زیبایی چند روزی بیشتر در این گلستان نیست و با اینکه گل پژمرده می شود، گلستان تا ابد رنگارنگ و باقی است. هر یک از انسان ها نیز روزی می میرند؛ ولی این دنیا باقی می ماند بدون هیچ تغییری! گل همین پنج روز و شَش باشد وین گلستان همیشه خوش باشد ● و این حقیقت لزوما ناگوار نیست چون اگر نظام جهان چنین بود که با مرگ ما، چیزی از آن کاسته شود، تعلق انسان به این دنیای زمینی آشکار می شد؛ اینکه او مانند دریا ها و رود ها و کوها جزئی از این دنیا است و اگر روزی نباشد گویا زمین ستونی برای تکیه پیدا نمی کند و موجودات آبی برای نوشیدن و زیستن! و این همان چیزی است که منطقی از آن به "عرضی مفارق" تعبیر می کند. ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود نی نام ز ما و نی‌ نشان خواهد بود زین پیش نبودیم و نَبُد هیچ خِلَل زین پس چو نباشیم همان خواهد بود ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 گاهی باید از غم تشکر کرد که در روز بی کسی جزء او نیست چه شُکر گویمت ای خیلِ غم، عَفاکَ الله که روزِ بی‌کسی آخر نمی‌روی ز سرم و مولوی می گوید: بگذاشتیَم غم تو نگذاشت مرا حقا که غمت از تو وفادارتر است ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

جانم را خواهم داد برای یک کلمه که تو به من بگویی: سعدی من 🙂 جان برافشانم اگر سعدی خویشم خوانی سر این دارم اگر طالع آنم باشد

در ادبیات عرفانی، عاشق از "خود" می گذرد تا به معشوق برسد؛ اما سعدی در خطاب به همه ی آنها می گوید: یک لحظه ساکت باشید و به این سوال پاسخ دهید: اگر من از خود بگذرم چگونه می توانم عاشق باشم و عشق را در خود جای دهم؟ یا رب دلی که در وی پروای خود نگنجد دست محبت آنجا خرگاه عشق چون زد