🟣 ● اگر می توانی با نانی سَر کن و کمر خود را پیش هر کسی خم نکن ای شکم خیره به نانی بساز تا نکنی پشت به خدمت، دوتا ● اگر آزاد مردی از من سعدی بشنو که در همین زمینی و حصیری که داری دراز بکش و بخواب و بخاطر یک فرش به پای کسی نیفت! گر آزاده‌ای بر زمین خسب و بس مکن بهر قالی زمین بوس کس ● به دل شکسته و جگر زخمی خود را راضی کن و برای به دست آوردن نان، آبروی خود را خرج نکن. به پاره دل ولخت جگر قناعت کن مریز آب رخ خود برای نان زنهار ● مردی که سقراط را در حال علف خوردن دیده بود، بدو گفت: اگر خدمت پادشاه می کردی، محتاج آن نبودی که علف خشک خوری، پس او را گفت: و تو اگر علف خشک می خوردی، محتاج آن نبودی که خدمت پادشاه کنی. ● سرانجام سه چیز ناپسند است: ١. یورش بی موقع دلاور هر چند پیروزی آورد؛ ٢. و نوشیدن داروی بیجا هر چند جان سالم بدر برد؛ ٣. و درخواست از حاکم هر چند به خواسته ای که از او دارد برسد. ثَلَاثَةٌ تُعْقِبُ مَكْرُوهاً حَمْلَةُ الْبَطَلِ‏ فِي الْحَرْبِ فِي غَيْرِ فُرْصَةٍ- وَ إِنْ رُزِقَ الظَّفَرَ- وَ شُرْبُ الدَّوَاءِ مِنْ غَيْرِ عِلَّةٍ وَ إِنْ سَلِمَ مِنْهُ وَ التَّعَرُّضُ لِلسُّلْطَانِ وَ إِنْ ظَفِرَ الطَّالِبُ بِحَاجَتِهِ مِنْهُ ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● هر کسی در هر جایگاهی باشد، روزی عشق را تجربه خواهد کرد و بنابراین هیچ یک از انسان ها خالی از معنای عشق نیستند کس ز آدمیان چه دون چه عالی از معنی عشق نیست خالی ● حافظ می گوید: چه کسی را پیدا می کنید که گرفتار و افتاده زلف هایی نباشد که هر کدام به سویی متمایل شده است؟ کس نیست که افتادهٔ آن زلفِ دوتا نیست در رهگذرِ کیست که دامی ز بلا نیست ● سعدی بر این باور است که هر کس از عشق خالی است، ملحق به دواب و حیوانات است. عشق آدمیت است گر این ذوق در تو نیست همشرکتی به خوردن و خفتن دواب را ● جامی نیز با سعدی موافق است و او حکایتی می آورد از کسی که خَر خود را گم کرده بود و وارد جمعیتی شده و جویای خَر گمشده خویش شد. در این جمعیت واعظی به منبر رفت و گفت: چه کسی تاکنون عاشق نشده است؟ در این هنگام مَردی برخاست و ادعا کرد از عشق بی بهره است و واعظ در خطاب به او گفت: افسار خودت را بیاور که خَرت پیدا شد! خر گم شده را بخواند کای یار اینک خر تو بیار افسار ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ما چاره ای جز تلاش و زحمت برای جستجو و رسیدن نداریم؛ اما مانند گردبادی هستیم که در دشت امکان‌ها در حال چرخشیم ! حاصل ما نیست غیر از خارخار جستجو گردباد دامن صحرای امکانیم ما ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

یا رب اندر کَنَفِ سایهٔ آن سروِ بلند گر منِ سوخته یک دَم بنشینم چه شود؟ #حافظ

یکی می گفت حاج آقا پیدا کنیم قران بخونه بلکه از دستگاه عروسک دربیاد. گفتم خود من حاج آقام برو کنار ) :