نــــــــورمـــــاه
🟣
● هر کسی در هر جایگاهی باشد، روزی عشق را تجربه خواهد کرد و بنابراین هیچ یک از انسان ها خالی از معنای عشق نیستند
کس ز آدمیان چه دون چه عالی
از معنی عشق نیست خالی
● حافظ می گوید: چه کسی را پیدا می کنید که گرفتار و افتاده زلف هایی نباشد که هر کدام به سویی متمایل شده است؟
کس نیست که افتادهٔ آن زلفِ دوتا نیست
در رهگذرِ کیست که دامی ز بلا نیست
● سعدی بر این باور است که هر کس از عشق خالی است، ملحق به دواب و حیوانات است.
عشق آدمیت است گر این ذوق در تو نیست
همشرکتی به خوردن و خفتن دواب را
● جامی نیز با سعدی موافق است و او حکایتی می آورد از کسی که خَر خود را گم کرده بود و وارد جمعیتی شده و جویای خَر گمشده خویش شد. در این جمعیت واعظی به منبر رفت و گفت: چه کسی تاکنون عاشق نشده است؟ در این هنگام مَردی برخاست و ادعا کرد از عشق بی بهره است و واعظ در خطاب به او گفت: افسار خودت را بیاور که خَرت پیدا شد!
خر گم شده را بخواند کای یار
اینک خر تو بیار افسار
________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________
🟣
ما چاره ای جز تلاش و زحمت برای جستجو و رسیدن نداریم؛ اما مانند گردبادی هستیم که در دشت امکانها در حال چرخشیم !
حاصل ما نیست غیر از خارخار جستجو
گردباد دامن صحرای امکانیم ما
________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________
یا رب اندر کَنَفِ سایهٔ آن سروِ بلند
گر منِ سوخته یک دَم بنشینم چه شود؟
#حافظ
🟣
در خطاب به کسی که گفت: در این روز های نزدیک به عید، به فلان مرکز تجاری و تفریحی نرو چون جزء عقده نَداری چیز دیگری نصیب تو نخواهد شد.
و اگر زنان و مردانى از آنها را از يك زندگى خوش بهرهمند ساختهايم، تو به آنها منگر. اين براى آن است كه امتحانشان كنيم. رزق پروردگارت بهتر و پايدارتر است.
وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ ۚ وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ
#خطاب
________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________
خوشا به حال کسی که عبادت و دعای خود را خالص گرداند، دل خویش را اسیر دیدنی ها و مشغول به آنها نسازد،در اثر توجه به شنیدنی ها خدا را فراموش ننماید و از جهت ثروت و قدرتی که دیگران دارند، حزن و اندوهی به خود راه ندهد.
طوبَى لِمَنْ أَخْلَصَ لِلَّهِ الْعِبَادَةَ وَ الدُّعَاءَ وَ لَمْ يَشْغَلْ قَلْبَهُ بِمَا تَرَى عَيْنَاهُ وَ لَمْ يَنْسَ ذِكْرَ اللَّهِ بِمَا تَسْمَعُ أُذُنَاهُ وَ لَمْ يَحْزُنْ صَدْرَهُ بِمَا أُعْطِيَ غَيْرَهُ