🟣 تجرید و تفرید...! ● عطار در پند نامه عنوانی دارد در بیان تجرید و تفرید. تجرید به معنای نفی دیگران و جدا شدن از مردم است، و تفرید به معنای نفی خود(نفس) و جدا شدن از افکار پریشان است. و کسی که فقط به تجرید برسد، در خلوت خودش هنوز به فکر کوچه و بازار خواهد بود. دل را نکرده جمع، شود هر که گوشه‌گیر در خانه سیرِ کوچه و بازار می‌کند! ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● نسبت گناه برای هر انسانی متفاوت است. گاهی برای یک نفر فسق گناه است و دیگری همین که از یاد خدا غافل می شود معصیت کرده است. همانطور که در مقالات شمس آمده: هر کسی را معصیتی است لایق او، یکی را معصیت آن باشد که رندی کند و فسق کند، لایق حال ِ او باشد‌‌. یکی را معصیت آن باشد که از حضور حضرت غایب باشد‌. ● کارهای نيکِ خوبان براي مقرّبان درگاه حق گناه و ناپسند محسوب می شود. حَسَناتُ الاَبرار سَيّئات المُقَرّبين ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● عارف به مقامی می رسد که هیچ لفظی را لایق خداوند سبحان نداند و از همین رو در سکوت با خداوند مناجات می کند. پیامبر فرمود: هر کس خدا را بشناسد زبانش لال می شود. من عرف الله کل لسانه ● سعدی می گفت: برای هر معشوقی نامی است؛ ولی برای معشوق ما هیچ نامی نیست. هر کسی را نام معشوقی که هست می‌برد، معشوق ما را نام نیست ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 دیدارِ یارِ غایب زدایندهٔ غم هاست، چنان که سعدی می گوید: گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم چه بگویم؟! که غم از دل برود چون تو بیایی و ملاقات با معشوق، بی هیچ سخنی، حل کنندهٔ مشکلات است. همان که مولانا می گوید: ای لقایِ تو، جوابِ هر سوال مشکل از تو حل شود، بی قیل و قال ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 صداها را خاموش کنید زیرا متانت و آرامی، اضطراب را بهتر از بین می‌برد. وَ أَمِيتُوا الْأَصْوَاتَ فَإِنَّهُ أَطْرَدُ لِلْفَشَلِ ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 و پناه بر تو از حزن‌های پی‌در پی! "وَ بِكَ أَستَجيرُ مِنَ تَواتُرِ الأَحزان" ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________