🟣 بعضی از نخواستن ها از روی نتوانستن است، حتی در هنگام مرگ وقتی که سوگند می خورد دیگر مرتکب گناه نشود! حریف عمر به سر برده در فسوق و فجور به وقت مرگ پشیمان همی خورد سوگند که توبه کردم و دیگر گنه نخواهم کرد تو خود دگر نتوانی به ریش خویش مخند ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● ظرفی در گذشته وجود داشت که به "جام عدل" معروف بود. این جام تا انتهاء پُر نمی شد و به واسطه سوراخی که داشت بعد از مقدار مشخصی، خالی می شد. حافظ می گوید: هر کس را با ظرف عدل و به اندازه ظرفیتش سیراب کن که تهی‌دستان بی عدالتی را برنمی تابند. ساقی به جامِ عدل بده باده تا گدا غیرت نیاورد که جهان پر بلا کند ● و در مقابل جام عدل، جام جور قرار داشت که تا انتهاء پُر می شد؛ ولی این ظرف بگونه ای بود که از آن هیچ قطره ای بیرون نمی ریخت و کسی را هم سیراب نمی کرد؛ در حالی که نوشنده گمان می بُرد این ظرف تهی و خالی است. و سلمان ساوجی به هر دو این ظرف ها اشاره کرده است: جامِ عدلی ز می لعل به من ده که مرا جورِ دورِ قدحِ سبزِ فلک کرد خراب ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

امیدوار تو جمعی که روی بنمایی اگر چه فتنه نشاید که روی بنماید #سعدی

🟣 ● از شما می خواهند به جانب دیگر بروید و سعدی در پاسخ می گوید: جانبی عزیزتر از او نیست. گویند «به جانبی دگر رو» وز جانب او عزیزتر نیست ● حافظ می گفت: عشقت نه سرسری‌ست که از سر به در شود مهرت نه عارضی‌ست که جای دگر کنم عشقِ تو در وجودم و مهرِ تو در دلم با شیر اندرون شد و با جان به در کنم ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● خواجه نصیرالدین طوسی در کتاب اخلاق ناصری، دنیا را به شمد توصیف می کند که اگر سَر را بپوشاند، پا بیرون می ماند و اگر پا را بپشوناند، سَر بیرون می ماند. امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: دنيا دو روز است: روزى به سود تو و روزى به زيان تو. الدَّهرُ يَومانِ: يَومٌ لَكَ وَ يَومٌ عَلَيكَ ● به پرسش قرآن، آیا انسان هر چه بخواهد و آرزو کند برای او فراهم می شود؟(أمْ لِلْإِنْسَانِ مَا تَمَنَّىٰ)؛ به ویژه در جهانی که دَوامی وجود ندارد و همه چیز آغشته با خوشی و ناخوشی است. و تنها دَوام واقعی در عشق به معشوق ابدی است. عیش جهان پیسه بود گاه خوشی گاه بدی عاشق او شو که دهد ملکت عیش ابدی ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________