●━━━━━━─────── ⇆ㅤ ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷ㅤㅤ ↻

🟣 ● اقبال لاهوری در تعبیر جالبی از "شهید جستجو" می‌گوید. او از بس که دلباخته‌ی جستجوگری است، یقین را با گمان مبادله می‌کند. یعنی بی‌یقینی از آن‌رو که طلب و درد آرزو و جستجو می‌آورد برای او خواستنی‌تر از یقین‌هایی است که به فراغت از جستجو و از کف رفتن طلب، منتهی می‌شود. مایل است «شهید جستجو» باشد. همه سوز ناتمامم، همه درد آرزویم به گمان دهم یقین را، که شهید جستجویم ● مولانا نیز شهید جستجو بود، آنجا که می‌گوید: آن کس که پَرده‌ها را دریده، اعمال او در سایه ی یقین است و چندان ارزشی نخواهد داشت. اما آنکه هنوز به یقین نرسیده، خوف و رجا بر او غالب می‌شود و این خوف و رجا از آن یقین بهتر است. چون دریدی پرده کو خوف و رجا غیب را شد کر و فری بر ملا ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● نقل است که کسی در مجلس جنید بغدادی بر پای خاست و گفت: «دل کدام وقت خوش بُوَد؟» گفت: «آن وقت که او در دل بُوَد». خوش دلی مرد کی حاصل بود گفت آن ساعت که او در دل بود ● صاحبدلان می‌گفتند: کارِ ما دیده‌بانی و پاسبانی است. اما نه دیده‌بانی دیگران و پاسبانی کردار و گفتارشان؛ بلکه دیده‌بانی و پاسبانی دلِ خویش. پاسبانِ حرمِ دل شده‌ام شب همه شب تا در این پرده جز اندیشه او نَگْذارم ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 خدایا! مرا به که وامی گذاری؟ آیا به خویشاوندان که پیوند خویشاوندی را خواهند گسست؟ یا به بیگانه که بر من برآشفتند؟ یا به آنان‌ که خوارم می‌شمرند؟ إِلٰهِى إِلىٰ مَنْ تَکِلُنِى، إِلىٰ قَرِیبٍ فَیَقْطَعُنِى، أَمْ إِلىٰ بَعِیدٍ فَیَتَجَهَّمُنِى، أَمْ إِلَى الْمُسْتَضْعِفِینَ لِى ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● رضایت مردم را نمی‌توان به‌ دست آورد، و زبان‌هایشان را نمی‌توان مهار کرد. إِنَّ رِضَا اَلنَّاسِ لاَ يُمْلَكُ وَ أَلْسِنَتَهُمْ لاَ تُضْبَطُ ● همان که صائب می گفت: اینقدر کز تو دلی چند بود شاد، بس است زندگانی به مراد همه کس نتوان کرد ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

یادداشت عرفانی شهید عبدالرحیم موسوی: جهان جای بدی است، زیرا حتی اگر همه چیز را به دست آوری، چیزی به دست نیاورده‌ای. اما این نیز زیبایی جهان است چون اگر همه چیز را از دست بدهی، چیزی از دست نداده‌ای. @normah