🟣 خدایا! مرا به که وامی گذاری؟ آیا به خویشاوندان که پیوند خویشاوندی را خواهند گسست؟ یا به بیگانه که بر من برآشفتند؟ یا به آنان‌ که خوارم می‌شمرند؟ إِلٰهِى إِلىٰ مَنْ تَکِلُنِى، إِلىٰ قَرِیبٍ فَیَقْطَعُنِى، أَمْ إِلىٰ بَعِیدٍ فَیَتَجَهَّمُنِى، أَمْ إِلَى الْمُسْتَضْعِفِینَ لِى ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● رضایت مردم را نمی‌توان به‌ دست آورد، و زبان‌هایشان را نمی‌توان مهار کرد. إِنَّ رِضَا اَلنَّاسِ لاَ يُمْلَكُ وَ أَلْسِنَتَهُمْ لاَ تُضْبَطُ ● همان که صائب می گفت: اینقدر کز تو دلی چند بود شاد، بس است زندگانی به مراد همه کس نتوان کرد ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

یادداشت عرفانی شهید عبدالرحیم موسوی: جهان جای بدی است، زیرا حتی اگر همه چیز را به دست آوری، چیزی به دست نیاورده‌ای. اما این نیز زیبایی جهان است چون اگر همه چیز را از دست بدهی، چیزی از دست نداده‌ای. @normah

🟣 توصیه سعدی به دونالد جی ترامپ: با آنکه خصومت نتوان کرد بساز دستی که به دندان نتوان برد ببوس ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● سنایی می گوید: اگر معلمی خود به حرف هایش عمل نمی‌کند، شما هم از او چیزی یاد نمی‌گیرید، همان طور که انسانِ خفته نمی تواند خفتهٔ دیگری را بیدار کند. عالِمت غافل است و تو غافل خفته را خفته کی کند بیدار ؟! ● اما سعدی در پاسخ به سنایی می گوید: این حرف باطلی است! چون نه تنها از عالِم بی عمل، بلکه از نوشتهٔ پند آمیزِ روی دیوار هم می توان آموخت. گفتِ عالِم به گوشِ جان بشنو ور نماند به گفتنش کردار باطل است آنچه مدّعی گوید: خفته را خفته کی کند بیدار مرد باید که گیرد اندر گوش ور نوشته است پند بر دیوار ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________