🟣 ● آنچه که قافله بشری را پیش می‌برد حواس است و گاهی حواس در تشخیص خود دچار ا‌شتباه می‌شود. دقیقا در جایی که در مرکز خانه روانیم، سفر را چه نیاز است؟ محمل‌کش این قافله نیرنگ حواس است در خانه روانیم بهم همسفری چند ● حافظ می گفت: «غبارِ رَه بِنِشان تا نظر توانی کرد» فقط کافی ایست غبار قدم‌های خود را بنشانی تا ببینی که رسیده‌ای. گفتم به کام وصلت خواهم رسید روزی گفتا که نیک بنگر شاید رسیده باشی ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

«إذا رَاَیتُمُ الرَّبیع فَاَکثِروا ذِکرَ النُّشور» (هرگاه بهار را دیدید، بسیار از نشور [زنده شدن مردگان و قیامت] یاد کنید). @normah

🟣 از امام رضا سؤال شد: چگونه شب را به روز رساندی؟ فرمود: در حالی که عمرم کوتاه گشت، و کردارم ثبت و ضبط شد، آری مرگ در گردن ما است، و دوزخ پیش روی ما، و نمی دانیم چه بر سر ما خواهد آمد! وَ قِيلَ لَهُ كَيْفَ أَصْبَحْتَ فَقَالَ(ع)أَصْبَحْتُ بِأَجَلٍ مَنْقُوصٍ وَ عَمَلٍ مَحْفُوظٍ وَ الْمَوْتُ فِي رِقَابِنَا وَ النَّارُ مِنْ وَرَائِنَا وَ لَا نَدْرِي مَا يُفْعَلُ بِنَا ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 می‌دانی کلمات هم بو دارند؟ به همین خاطر می‌گوییم: بوی‌اش را می‌شنوم. بوها هم، حرف دارند. یک دهان برای گفتن، دو گوش و یک بینی برای شنیدن و حتی چشم‌هایی که می‌توانند حرف‌های ناگفته را بشنوند. به نظرم هنرِ حقیقیِ بیان را آنان دارند که هنرِ شنیدن دارند... 🍃 بویِ خوشِ تو هر که ز بادِ صبا شنید از یارِ آشْنا سخنِ آشْنا شنید ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● در محفل عاشقان هیچ کلمه بیهوده‌ای نیست و هیچ کس دیگری را تکذیب یا او را متهم نمی‌کند(لا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّٰبًا - لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا). در اینجا چیزی جزء سلام نمی‌شنوید. إِلَّا قِيلًا سَلَٰمًا سَلَٰمًا ● و بقول سعدی: سخن بیرون مگوی از عشق سعدی سخن عشق‌ست و دیگر قال و قیل‌ست ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● خداوند متعال، روزی‌ها را بین مخلوقاتش به حلال تقسیم کرده و آن‌ها را به حرام تقسیم نکرده است. هر کس که تقوای الهی را پیشه کند و صبر نماید، روزی‌اش از حلال به او خواهد رسید. و هر کس که حجاب ستر خداوند عز وجل را دریده و از غیر حلال برگیرد از روزی حلالش کاسته می‌شود و بر او حسابرسی خواهد شد. إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَسَّمَ الْأَرْزَاقَ بَيْنَ خَلْقِهِ حَلَالًا وَ لَمْ يُقَسِّمْهَا حَرَاماً فَمَنِ اتَّقَى اللَّهَ وَ صَبَرَ أَتَاهُ رِزْقُهُ مِنْ حِلِّهِ وَ مَنْ هَتَكَ حِجَابَ سِتْرِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَخَذَهُ مِنْ‌ غَيْرِ حِلِّهِ قُصَّ بِهِ مِنْ رِزْقِهِ الْحَلَالِ وَ حُوسِبَ عَلَيْهِ ● امیرالمومنین علیه السلام اسبش را به شخصی سپرد و به مسجد رفت. هنگام مراجعت دید آن شخص دهنه ی اسب را به سرقت برده است. لذا به بازار رفت و دهنه ای به قیمت دو دینار خرید. آنگاه فرمود: آدمى با بى صبرى ، خود را از رزق حلال محروم مى نماید و چیزى بیشتر از آن چه مقرر است، به وى نمى رسد. ان العبد لیحرم نفسه الرزق الحلال بترك الصبر و لا یزاد على ما قدر له. ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________