🟣 ● سعدی می گوید: گل هایی دیدم که بر روی گیاهان گنبدی شکل نشسته اند. در کنار این گل های زیبا، گل پژمرده ای هم بود که مانند دیگر گل ها عطر و بویی نداشت و تعجب کردم که چرا این گل ناچیز در کنار این گل های تماشایی قرار گرفته است؟ این گل پژمرده چون حرف های گزندانه مرا شنید، گفت: خاموش که مرد کریم به بزرگ‌منشی و بزرگواریِ‌ خود حقِّ همسایگی و هم‌خانگی را از یاد نمی‌برد و از همنشینیِ تهیدستان روی بر نمی‌تابد. و اگر زیبایی و لطافت و عطری مانند دیگر گل ها ندارم، آخر با همه ی این توصیفات گیاهی از باغ های او که هستم. بگریست گیاه و گفت: خاموش صحبت نکند کرم فراموش گر نیست جمال و رنگ و بویم آخر نه گیاهِ باغِ اویم؟ ● نقل شده است که امام کاظم به مرد روستایی بدچهره ای رسید، بر او سلام کرده و کنارش نشست و مدّتی طولانی با او گفتگو کرد، سپس به او گفت که اگر حاجتی برایش پیش آمد از آن مرد روستایی طلب میکند، پس شخصی به آن حضرت گفت: ای زاده رسول خدا، کنار چنین کسی می نشینی و رفع حاجت خود را از وی می خواهی، در حالی که او به شما بیشتر نیاز دارد [تا شما به او]؟! فرمود: او بنده ای از بندگان خدا، و به حکم قرآن برادر، و در سرزمین خدا همسایه است، و پیوند میان من و او به واسطه بهترین پدران، حضرت آدم است، و به اسلام بهترین دینها است، و چه بسا روزگار، ما را محتاج او سازد، در نتیجه ما را پس از بالیدن بر او، در برابرش فروتن نماید. ... فَقَالَ(ع)عَبْدٌ مِنْ عَبِيدِ اللَّهِ وَ أَخٌ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَ جَارٌ فِي بِلَادِ اللَّه يَجْمَعُنَا وَ إِيَّاهُ خَيْرُ الْآبَاءِ آدَمُ(ع)وَ أَفْضَلُ الْأَدْيَانِ الْإِسْلَامُ وَ لَعَلَّ الدَّهْرَ يَرُدُّ مِنْ حَاجَاتِنَا ‌________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● نمک ارزش چندانی به لحاظ قیمت ندارد ولی وقتی هم نشین پسته می شود و خودش را به پسته می چسباند، به ارزش پسته سنجیده و گران قیمت می شود. مانند گِلی بد بو که با گُل می نشیند و خوشبو می شود. بگفتا من‌ گِلی‌ ناچيز بودم ‌ولیكن‌ مدتی‌ با گُل‌ نشستم‌ کمال‌ هم‌نشين‌ در من‌ اثر کرد وگرنه‌ من‌ همان‌ خاکم‌ که‌ هستم ● حافظ می گوید: گرچه در شهر شهرتی دارم و شاعر معروفی هستم امّا بدون لطفِ تو به اندازه ی یک جو ارزش ندارم. بها و ارزش من بسته به لطف و کرم توست که اگر تو یار من باشی من ارزشمند خواهم بود. من اَرچه حافظ شهرم، جویی نمی‌ارزم! مـگر تو از کَـرَم خویش یار من باشی.. ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

استاده‌اند بر سر پا شعله‌ها تمام امشب کدام سوخته مهمان آتش است ؟! @normah | صائب

🟣 بارخدایا! بند دل‌های دشمنان اسلام را [از ترس] قطع کن 🤲 « وَ اخْلَعْ وَثَائِقَ أَفْئِدَتِهِمْ » ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● پروردگارا...! این (سرزمین) را شهری اَمن بگردان. « ربِّ اجْعَلْ هَٰذَا بَلَدًا آمِنًا » ● مولانا می گوید: ای دِهَنْده‌یْ قُوت و تَمْکین و ثَبات! خَلْق را زین بی‌ثَباتی دِهْ نَجات ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● ایستادن نوعی غرامت و مجازات بود برای کسی که مرتکب اشتباهی شده است، همانطور که در مکتب‌خانه‌ شاگرد خلاف‌ کار بعنوان مجازات می‌ایستاد. حافظ می گفت: شمع گر زان لب خندان به زبان زد لافی پیش عُشّاق تو شب‌ها به غرامت برخاست ● در مناجات شعبانیه آمده است: من در پیشگاه تو ایستاده‌ام در حالی‌ که به درگاهت ذلیلانه زاری و تضرّع می‌ کنم. وَ وَقَفْتُ بَيْنَ يَدَيْكَ مُسْتَكِيناً لَكَ مُتَضَرِّعاً إِلَيْكَ ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________