🟣 ● فرازی درخشان از دعای ابوحمزه ثمالی می گوید: ایمانی می‌خواهم که قلب مرا به دست‌های تو برساند. ایمانی که مایه‌ی تماس قلب من با تو باشد. ایمانی که از طریق آن با قلب من مباشرت کنی. با قلب من بیامیزی. یادآور تعبیری است که قرآن در بیان حالِ گوساله‌پرستی بنی‌اسرائیل می‌گوید:‌ «وَأُشْرِبُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ» یعنی مهر و محبت گوساله در دل‌شان سرشته شد. دقیق‌تر این است: از مهرِ گوساله، دلشان آب خورد. ایمان، کوششی در جهت لمس شدن است. لمس شدن از جانبِ امنیتی مطلق. « اَللّهُمَّ اِنّي اَسْئَلُكَ ايماناً تُباشِرُ بِهِ قَلْبي » ● البته حافظ شرمگین است که نمی‌تواند متاعی با ارزش را نثار کند. و تنها دل خود را در برابر دوست عرضه می‌دارد که این دل در مقابل او همانندِ سکّه ی تقلّبیست. دل دادمش به مژده و خِجلَت همی‌برم زین نقدِ قلبِ خویش که کردم نثارِ دوست ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● هنگام آسايش، خود را به خدا بشناسان تا هنگام گرفتارى و سختى، تو را بشناسد. « تَعَرَّفْ إلَى اللّه ِفِي الرَّخاءِ يَعرِفْكَ فِي الشِّدَّةِ » ● دعا در حال سلامتي و آسايش باعث برآورده شدن حوائج در روزهاي بلا و سختي‌ها است. « إنّ الدُّعاءَ في‌الرَّخاءِ يَستَخرِجُ الحَوائِجَ في‌البَلاءِ » ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● برکندن کوه‌ها آسان‌تر از برکندن دل‌ها از جاى خویش است. « إِزَالَةُ الْجِبَالِ أَهْوَنُ مِنْ إِزَالَةِ قَلْبٍ عَنْ مَوْضِعِهِ » ● سعدی می‌گفت: به یکی لطیفه گفتی: «ببرم هزار دل را» نه چُنان لطیف باشد، که دلی نگاه داری... ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

صدای تنهاترین نهنگ دنیاست🐳 ●━━━━━━─────── ⇆ㅤ ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷

🟣 پاک و منزه است آن کس که (حتى) براى مورچگان ريز و پشه هاى خرد، دست و پا قرار داد و بالاتر از آن ها، #نهنگ‌ها و فيل را آفريد و مقرر داشته هر موجودى را که روح در آن دميده سرانجام رهسپار ديار فنا کند (و تنها ذات پاک او باقى و برقرار خواهد بود) وَ سُبْحَانَ مَنْ أَدْمَجَ قَوَائِمَ الذَّرَّةِ وَ الْهَمَجَةِ، إِلَى مَا فَوْقَهُمَا مِنْ خَلْقِ الْحِيتَانِ وَ الْفِيَلَةِ؛ وَ وَأَى عَلَى نَفْسِهِ أَلَّا يَضْطَرِبَ شَبَحٌ مِمَّا أَوْلَجَ فِيهِ الرُّوحَ، إِلَّا وَ جَعَلَ الْحِمَامَ مَوْعِدَهُ وَ الْفَنَاءَ غَايَتَهُ ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 تو خود حاجت ما بخواه ورنه گدا طلب آب و نان کند حضرت موسی وقتی در شهری غریب بود به سایه ای پناه بُرد و گفت: «پروردگارا، من به هر خيرى كه سويم بفرستى سخت نيازمندم» « رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ » ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________