تا صدای اذان از گلدسته ها بلنده ناامیدی گناه کبیره است... @normah

🟣 دنيا بر حسب اتّفاق است و آخرت بر حسب استحقاق الدُّنيا بِالاِتِّفاقِ، الآخِرَةُ بِالاِستِحقاقِ ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● بعضی از وقایع آنچنان تلخ و دردناک هستند که انسان آرزو می‌کند کاش هوشیاری‌اش را از دست بدهد و پس از گذشت آن حادثه غم‌انگیز، دوباره به خود آید. و حافظ نیز همین خواسته را دارد و می‌گوید: مرا به حالتی بینداز که در دنیای خیالم ندانم چه بر سرم آمده، کدام اندیشه یا احساس در این حالت به من دست داده و کدام یک از آنها رفته است. مستم کن آن چنان که ندانم ز بی‌خودی در عرصهٔ خیال که آمد، کدام رفت ● بقول سعدی: هوشم ببر زمانی، تا کی غم زمانه؟ ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● پیامبر(ص) فرمود: بدبخت ترين بدبختها ، كسى است كه فقر دنيا و عذاب آخرت در او جمع شود. « أشقَى الأشقياءِ مَنِ اجتَمَعَ علَيهِ فَقرُ الدُّنيا و عَذابُ الآخِرَةِ » ● صائب می‌گفت: نه دینِ ما به‌جا و نه دنیایِ ما تمام از حق گذشته‌ایم و به باطل نمی‌رسیم! ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● هرگاه خداوند بنده اى را دوست بدارد، دو فرشته را مأمور او مى سازد و مى فرمايد: خواسته اش را به تأخير اندازيد و زندگى را بر او سخت كنيد تا مرا بخواند، من صدايش را دوست دارم. « إِنَّ اَللَّهَ إِذَا أَحَبَّ عَبْدا وَ كَّلَ بِهِ مَلَكَيْنِ فَقَالَ عَوِّقَا عَلَيْهِ مَطْلَبَهُ وَ ضَيِّقَا عَلَيْهِ مَعِيشَتَهُ حَتَّى يَدْعُوَنِي فَإِنِّي أُحِبُّ صَوْتَهُ » ● صائب می‌گفت: امیدِ دل‌گشایی داشتم از گریه‌ی خونین ندانستم که چون تر شد، گره دشوار بگشاید ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

بسته‌ام چشم از خود و سیر دو عالم می‌کنم این چه پرواز است یارب در پر نگشوده‌ام @normah | بیدل