هر که را خواهی تو در کعبه بجو تا بروید در زمان او پیش رو @normah | مولانا

🟣 به بازار قیامت نیست رایج هر زر قلبی مکن جز در دو داغ عشق، نقدی انتخاب اینجا ● سائلی گفت: چه چیزی نزد خدای سبحان هدیه بَرم که در آنجا رایج و فراوان باشد. پاسخ داد: اگر حرف من را می شنوی با خود چیزی ببر که در پیشگاه او یافت نشود. در آنجا علم و اسرار و طاعت روحانیون بسیار است؛ اما آنچه که نزد پروردگار نیست سوز دل و درد عشق است. سوز جان و درد دل می بر بسی زانک این آنجا نشان ندهد کسی ● بقول بیدل: جز ناله به بازار تو دیگر چه فروشیم این است متاع جگر خسته ‌دکان‌ها ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

به روایت تصویر 😁 از هر کرانه تیر دعا کرده‌ام روان باشد کزآن میانه یکی کارگر شود @normah | حافظ

🟣 ● مردم بر دو دسته اند: آن كه با مرگ آسوده شود و آن كه با مرگش ديگران آسوده شوند. اَلنّاسُ رَجُلانِ مَسْتَريحٌ بِالْمَوْتِ وَ مُسْتَراحٌ بِهِ مِنْهُ ● سنایی می‌گفت: تو چنان زی که بمیری برهی نه چنان چون تو بمیری برهند ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 اینان حقی را می‌خواهند که خود ترک کردند و خونی را می‌طلبند که خود ریختند! «وَ إِنَّهُمْ لَيَطْلُبُونَ حَقّاً هُمْ تَرَكُوهُ وَ دَماً هُمْ سَفَكُوهُ » ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

چشم جز رنگ گل و لاله نبیند ورنه آنچه در پردهٔ رنگ است پدیدارتر است @normah | اقبال لاهوری

🟣 ● رودکی می‌گفت: به آنان که محروم‌تر و ناتوان‌تر از تو هستند بنگر و از آنچه تو داری و آنها ندارند شادی کن. در «به» ز خودی نظر مکن، غصه مخور در «کم» ز خودی نظر کن و شاد بزی ● اما سعدی می‌گفت زمانی در دمشق چنان قحط‌سالی شد «که یاران فراموش کردند عشق» و در آن حال و وضع، دوستی را دیدم که گر چه دارا و توانگر بود، اما زردروی و لاغراندام شده بود. به او گفتم در این قحط‌سال، تو را چه غم؟ گفت: از دیدن حال زار دوستان چنین شدم. که مَرد ار چه بر ساحل است، ‌‌‌‌‌ای رفیق نیاساید و دوستانش غریق من از بی‌مرادی نیَم روی زرد غم بی‌مُرادان دلم خسته کرد چوبینم که درویش مسکین نخورد به کام اندرم لقمه زهر است و درد‌‌‌‌‌ ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________