🟣 ● غم ها وقتی بی وقفه آیند، درد کمتری دارند. می گوید: این را هم بر روی غم های دیگر می گذارم. هر صباحی غمی از دور زمان پیش آید گویم این نیز نهم بر سر غم‌های دگر ● وحشی بافقی می‌گفت: از هجومِ داغ، در تن نیست دیگر جایِ داغ می‌نهم چون فلسِ ماهی داغ بر بالایِ داغ ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

البته شما استغفار کنید چون غم های بی وقفه و مصائب دائم(بدون لحظه ای خوشی) نشانه‌ی کیفر است. پیامبر فرمود: هر كس بسيار استغفار كند، خدا براى او از هر غمى گشايش، از هر تنگنايى رهايى و از جايى كه انتظار ندارد روزى مى دهد(مَنْ اَكْثَرَ مِنَ الاِْستِغْفارِ جَعَلَ اللّه ُ لَهُ مِنْ كُلِّ هَمٍّ فَرَجا وَ مِنْ كُلِّ ضَيقٍ مَخْرَجا وَ رَزَقَهُ مِنْ حَيْثُ لايَحْتَسِبُ)

🟣 ● در کار پیگیر باشید، زیرا خداوند برای کار مؤمنان پایانی جز مرگ قرار نداده است. « المداومة المداومة! فإن الله لم یجعل لعمل المومنین غایة الا الموت » ● صائب می‌گفت: دو چندان می‌شود راه از میان راه خوابیدن به گور افکن، اگر داری بصیرت، خواب راحت را ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

کار ها را در زمان "نامناسب" انجام دهید. @normah

🟣 ● جاهل ديده نشود، مگر در افراط يا تفريط. « لا يُرَى الْجَاهِلُ تَرَى الْجَاهِلَ إِلَّا مُفْرِطاً أَوْ مُفَرِّطاً » ● بیدل می‌گفت: ما را نمی‌توان یافت بیرون از این دو عبرت یا ناقص‌الکمالیم یا کامل‌القصوریم! ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● مـردم بـراى اصلاح دنيا چيزى از دين را ترك نمـى‌گويند، جـز آن كه خدا آنان را به چـيزى زيان‌بـارتر دچـار خواهد سـاخـت. لاَ يَتْـرُكُ اَلنَّـاسُ شَيْـئاً مِنْ أَمْرِ دِيـنِهِـمْ لاِسْتِصْلاَحِ دُنْيَاهُمْ إِلاَّ فَتَحَ اَللَّهُ عَلَيْهِمْ مَا هُوَ أَضَرُّ مِنْهُ ● نفس خود را به شکیبایی و پـایداری بر حقّ وادار کن، زیـرا اگـر کـسی چیزی را در انـجـام حقّ دریـغ کند، چـند برابر آن را در باطل بپردازد. اصْبِرْ نَفْسَكَ عَلَى الْحَقِّ فَإِنَّهُ مَنْ مَنَعَ شَيْئاً فِي حَقٍّ أَعْطَى فِي بَاطِلٍ مِثْلَيْهِ ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● کسی که با شمشیر عشق کشته شده باشد، نمی تواند بگوید که چگونه حال و روزی دارد. کسی که تشنهٔ دیدار یار است از درازی راه سوال نمی کند و نمی پرسد که چقدر باید رفت و تا کی. کشته‌ی شمشیر عشق حال نگوید که چون تشنه‌ی دیدار دوست راه نپرسد که چند ● عطار می‌گفت: تو پای به ره در نِه و از هیچ مپرس خود راه بگویدت که چون باید رفت ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________