با صبح ‌گفتم: «از چه بهار است خنده‌ات؟» گفت: «اندکی تو هم ز تکلف برآ، بخند» @normah | بیدل

🟣 ● به هر كس فرصتى دست دهد و او به انتظار دست دادن فرصت كامل آن را تأخير اندازد، روزگار همان فرصت را نيز از او بربايد؛ زيرا كار ايّام، ربودن است و شيوه زمان، از دست رفتن. مَنِ انتَظَرَ بمُعاجَلَةِ الفُرصَةِ مُؤاجَلةَ الاستِقصاءِ سَلَبَتهُ الأيّامُ فُرصَتَهُ ؛ لأنّ مِن شَأنِ الأيّامِ السَّلبَ ، و سَبيلُ الزَّمَنِ الفَوتُ ● حافظ می‌گفت: به مَأمَنی رو و فرصت شِمُر غنیمتِ وقت که در کمینگهِ عُمرَند، قاطِعانِ طَریق ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 قابل توجه اساتید گرامی...! ● پيامبر فرمود: موسی علیه‌السلام با خضر علیه‌السلام دیدار کرد و گفت: مرا سفارش کن. خضر علیه‌السلام فرمود: ای طالب علم! گوینده کمتر از شنونده خسته می‌شود، پس هرگز شنوندگانت را خسته مکن. أَنَّ مُوسَى ع لَقِيَ الْخَضِرَ ع فَقَالَ أَوْصِنِي فَقَالَ الْخَضِرُ يَا طَالِبَ الْعِلْمِ إِنَّ الْقَائِلَ أَقَلُّ مَلَالَةً مِنَ الْمُسْتَمِعِ فَلَا تُمِلَ‌ جُلَسَاءَكَ إِذَا حَدَّثْتَهُم‌ ● بقول واعظ قزوینی: بر گفتنِ خود مَناز چندین واعظ گفتن هنری نیست، شنیدن هنر است ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● چه بسيار کسانى که در آغاز روز زنده بودند اما روز را به پايان نبردند و چه بسيار کسانى که در آغاز شب زندگى شان مورد غبطه مردم بود اما در پايان همان شب عزاداران به سوگشان نشستند. رُبَّ مُسْتَقْبِلٍ يَوْماً لَيْسَ بِمُسْتَدْبِرِهِ، وَ مَغْبُوطٍ فِي أَوَّلِ لَيْلِهِ، قَامَتْ بَوَاکِيهِ فِي آخِرِهِ ● گفتند: چگونه‌ای؟ گفت: «چگونه باشد کسی که بامداد برخیزد و نداند که تا شب خواهد زیست؟...» ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● موسی(ع) شنید مردی آرزوی مرگ می کند. به او گفت، آیا بین تو و خداوند خویشاوندی است (که عواقب بعد از مرگ) تو را حفظ نماید؟ گفت نه. پرسید: حسنات و کردار نیکی از پیش فرستاده ای که از گناهانت بیشتر است؟ گفت نه. به او گفت: در این صورت تو تقاضای هلاک و بدبختی ابد را میکنی. سَمِعَ مُوسَى(ع)رَجُلًا يَتَمَنَّى الْمَوْتَ فَقَالَ لَهُ هَلْ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ اللَّهِ قَرَابَةٌ يُحَامِيكَ لَهَا قَالَ لَا- قَالَ فَهَلْ لَكَ حَسَنَاتٌ قَدَّمْتَهَا تَزِيدُ عَلَى سَيِّئَاتِكَ قَالَ لَا قَالَ فَأَنْتَ إِذاً تَتَمَنَّى هَلَاكَ الْأَبَدِ ● روزی پیغمبر اسلام صلی‌الله علیه و آله به عیادت بیماری رفته و از احوال او جویا شدند. آن بیمار شروع به ابراز ناراحتی کرد و با گله و شکایت از درد و بیماری، آرزوی مرگ خودش را کرد. رسول خدا صلوات الله علیه به او فرمودند: آرزوی مرگ نداشته باش، چراکه اگر تو انسان خوب و نیکوکاری باشی با طولانی شدن عمرت بر کارهای خوب و خیرت افزوده می‌شود و اگر گناهکار باشی، فرصت پیدا می‌کنی تا مورد رضایت خدای تعالی قرار بگیری. پس آرزوی مرگ نکنی. «لَا تَتَمَنَّ الْمَوْتَ فَإِنَّکَ إِنْ تَکُ مُحْسِناً تَزْدَدْ إِحْسَاناً وَ إِنْ تَکُ مُسِیئاً فَتُؤَخَّرُ تُسْتَعْتَبُ فَلَا تَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ» ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

زندگی در گردن افتاده‌ست، بیدل، چاره چیست؟! شاد باید زیستن، ناشاد باید زیستن... - بیدل

🟣 ● هر كه عيبت را به تو نشان دهد، او دوست صميمى توست. هر كه عيبت را از تو مخفى نگه دارد، او دشمن توست. مَن أبانَ لَكَ عَيبَكَ فهُوَ وَدودُكَ، مَن ساتَرَكَ عَيبَكَ فهُوَ عَدُوُّكَ ● صائب می‌گفت: کسی که عیب مرا می کند نهان از من اگر چه چشمِ عزیزست، دشمن است مرا ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________