🟣 ● ماهیت آدمی در حرکت و جنبش تعریف شده است و زمانی فرصت استراحت و خواب خواهد داشت که از این دنیا کوچ کند. تا آن زمان مانند رودی است که هرگز آرام و قرار ندارد: موجیم که آسودگی ما عدم ماست ما زنده به آنیم که آرام نگیریم ● اقبال لاهوری می‌گفت: ساحلِ افتاده گفت گرچه بسی زیستم هیچ نه معلوم شد آه که من چیستم موجِ ز خود رفته‌ای تیز خرامید و گفت هستم اگر می‌روم گر نروم نیستم ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _______

🟣 ترامپ: نمی‌شود آن‌ها را با رشوه خرید. باید آن‌ها را شکست داد و ما داریم حسابی آن‌ها را شکست می‌دهیم. خواهیم دید که نتیجه چه خواهد شد. دانش و آزادگی و دین و مروت این همه را بنده‌ی درم نتوان کرد ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _______

🟣 هیچ کس بیکار نیست اگرچه در کار نیست: هر چند ز کار خود خبردار نه‌ایم بیهوده تماشاگر گلزار نه‌ایم بر حاشیهٔ کتاب چون نقطهٔ شک بیکار نه‌ایم اگر چه در کار نه‌ایم ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _______

‌به حرف اگر ندهم دل ز بی‌حضوری نیست تو چون به حرف در آيی دلی نمی‌ماند @normah | صائب

🟣 ● صبر همانند یک پل صراط است و آن طرفش بهشت قرار دارد. با هر زیبایی یک زشتی همراه است (با هر خوبی، یک سختی همراه است). تا وقتی که از زشتی (سختی) می‌گریزی، به وصال (موفقیت) دست نخواهی یافت. زیرا زشتی از زیبایی جدا نیست (سختی از موفقیت جدا نیست). صبر چون پول صراط، آن سو بهشت هست با هر خوب یک لالای زشت تا ز لالا می‌گریزی، وصل نیست زانک لالا را ز شاهد فصل نیست ● عيسى عليه السلام گفت: نیابید آنچه خواهید، تا صبر نکنید بر آنچه نخواهید. إنّكُم لا تُدرِكُونَ ما تُحِبُّونَ إلّا بِصَبرِكُم على ما تَكرَهُونَ ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● برای کسی که خود را شمع هر مجلسی کرد، پروانه نباش و چون پروانه دور او نگرد: چو خود را به هر مجلسی شمع کرد تو دیگر چو پروانه گردش مگرد! ● سعدی باز می‌گفت: انصاف نباشد که منِ خسته رنجور پروانه او باشم و او شمع جماعت... ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________