🟣 یکی از اصول کمک های اولیه این است که جسم خارجی از بدن مجروح خارج ‌‌نشود و اگر چاقو از بدن مجروح بیرون بیاید، خون ریزی او تشدید می شود. زخم های روحی نیز گاهی به همین شکل در وجود آدمی حفظ می‌شود و و جان می‌گیرد و مجروح چاره ای جزء سازش با این زخم ها ندارد. به هر چیزی که آسیبی کنی، آن چیز جان گیرد چنان گردد که از عشقش، بخیزد صد پریشانی مروح کن دل و جان را، دل تنگ پریشان را گلستان ساز زندان را، برین ارواح زندانی ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 فکر، آن باشد که بگشاید رهی...! ● واکنش انسان به نوع تلقی او از وقایع برمی‌گردد. برای کسی شکست به معنای انتهای راه است و برای کس دیگر ارمغان پیروزی های آینده است. هر شکستی پیش من پیروز شد جمله شب‌ها پیش چشمم روز شد ● و ما بیش از آن که قربانی اتفاقات بیرونی باشیم، قربانی تفسیرهایی هستیم که از اتفاقات بیرونی داریم. مبتلا چون دید تأویلات رنج بُرد بیند؛ کی شود او ماتِ رنج؟ ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● شادمانى كردن در نزد غمديده ، بى ادبى است. لَيسَ مِنَ الأدَبِ إظهارُ الفَرَحِ عِندَ المَحزونِ ● سعدی می‌گفت: چو بینی یتیمی سر افکنده پیش مزن بوسه بر روی فرزند خويش ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 دو گروه به فرمان کسی نیستند: پادشاهان و نکویان دو گروه عجبند که نبودند و نباشند به فرمانِ کسی ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● برای کسی که یوسفی در پیراهن خود گم نکرده است، اگرچه هم ایمان بیاورد برای او آورده ای نیست. هرکه اورا یوسفی گم کرده نیست گرچه ایمان آورد آورده نیست ● پس ای کسانی که ایمان آورده اید، ایمان بیاورید ( يَا أَيها الذین آمنوا آمنوا ) یعنی دریابد در این پیراهن یوسفی پنهان است. نورِ جان در ظلمت‌آبادِ بدن گم کرده‌ام آه ازین یوسف‌ که من در پیرهن ‌گم کرده‌ام ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

پیرهَن می‌بِدَرَم دم به دم از غایتِ شوق که وجودم همه او گشت و من این پیرهَنم - سعدی

🟣 ● غلط است.... غلط است هر که گوید که به دل رهست دل را دل من ز غصه خون شد دل او خبر ندارد ● مولانا می‌گفت: دردا که ز هجران تو اي جانِ جهان خون شد دلم و دلت نه آگاه از من ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________