🟣 ● به شما می‌گویند: چرا گریه می‌کنید؟ طفل می گریَد چو راهِ خانه را گُم می کند چون نگریَم من؟ که صاحب خانه را گُم کرده ام ● صائب باز می‌گفت: آنچه ما کردیم باخود هیچ نابینا نکرد درمیان خانه گم کردیم صاحب خانه را ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___

🟣 ● آیا امیدم را از تو ببرم؟! درحالی که از روی احسان آنچه که از تو نخواستم به من عطا کردی ... اَ اَقطَعُ رَجائی مِنکَ وَ قَد اَولَیتَنی ما لَم اَسالهُ مِن فضلِکَ ● مولانا می‌گفت: از آتش عشق در جهان گرمی‌ها  وز شیر جفاش در وفا نرمی‌ها  زان ماه که خورشید از او شرمنده‌ست  بی‌شرم بود مرد چه بی‌شرمی‌ها! ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___

به هرزه بال میفشان در این چمن بیدل که هر طرف نگری جز در قفس وا نیست @normah | بیدل

●━━━━━━─────── ⇆ㅤ ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷

🟣 چقدر انتظار کشیدیم برای چیزها و کسانی که هیچ تضمینی برای رسیدن به آنان نبود؛ نه از سوی خودشان، نه از سوی دنیا. حتی تضمینی نبود که شیرینی وصال، ماندگار بماند. با این حال، ما عمری را در این انتظارها گذراندیم. زندگی سراسر انتظار است و پایان هر انتظار، ما دیگر آن آدمِ پیش از آن نیستیم؛ گاهی آبادتر و گاهی ویران‌تر. پس چگونه است که تاکنون در انتظار او نبوده‌ایم؟ همان که خودِ او، خدای او و عالم، تضمینِ وصالی شیرین داده‌اند. حق آن است که همه‌ی انتظارهایمان وسیله‌ای باشد برای یک قدم نزدیک‌تر شدن به او، و دلمان را از هر آن‌چه افزون‌کننده‌ی عشق او نیست، خالی کنیم. حافظا، در دل تنگت چو فرود آمد یار خانه از غیر نپرداخته‌ای، یعنی چه؟ ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___

قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلَاقِيكُمْ ۖ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَىٰ عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ. «بگو: آن مرگی که از آن می‌گریزید، قطعاً به سراغتان خواهد آمد؛ سپس به سوی دانای نهان و آشکار بازگردانده می‌شوید، و او شما را از آنچه انجام می‌دادید آگاه خواهد کرد.» سوره جمعه ، آیه ۸ 🪶 @normah