🟣 ● از شما می خواهند به جانب دیگر بروید و سعدی در پاسخ می گوید: جانبی عزیزتر از او نیست. گویند «به جانبی دگر رو» وز جانب او عزیزتر نیست ● حافظ می گفت: عشقت نه سرسری‌ست که از سر به در شود مهرت نه عارضی‌ست که جای دگر کنم عشقِ تو در وجودم و مهرِ تو در دلم با شیر اندرون شد و با جان به در کنم ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● امام سجاد علیه السلام در خطبه کوفه فرمود: منم فرزند کسی که به قتل صبر کشته شد. « أنَا ابنُ مَن قُتِلَ صَبرا » ● سعدی می‌گفت: گرچه توان دوری معشوق را ندارم ولی صبر می کنم؛ شبیه آن ماهی که می تواند دوری آب را تحمل کند، آن وقت این صبر مساوی با مردن ماهی است. اگر چه صبرِ من از رویِ دوست ممکن نیست همی کنم به ضرورت چو صبرِ ماهی از آب ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___

🟣 با روزها دشمنی نورزید؛ که به دشمنی با شما برمی‌خیزند. « لاَ تُعَادُوا اَلْأَيَّامَ فَتُعَادِيَكُمْ » ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___

🟣 زندگی سالیانه و روزانه...! ● انسان ظرفیت آن را ندارد که در یک روز برای سال های گذشته و سال های باقی مانده زندگی کند(فَلَا تَحْمِلْ هَمَّ سَنَتِكَ عَلَى هَمِّ يَوْمِكَ). خاصیت چنین افرادی تنگ دلی است که چون حسرت‌ها و آرزو‌های سالیانه دارند به اندوه دائمی مبتلا می‌شوند و در فکر آنکه مبادا سالی دیگر تهی دست شوند، هیچ بخشش و کرمی ندارند. برخلاف سعدی که زندگی او روزانه است و هر روز به روی دوست خرم است: مُمسِک برای مال همه‌ساله تنگ‌دل سعدی به روی دوست همه‌روزه خرم است ● نظامی می‌گوید: از بابت درهم، ناراحت و تُند خو نباش که وقتی تو باشی مهم نیست درهم نباشد. برخلاف عموم مردم که روزی مُرده و نیست می شوند؛ اما درهم و ثروت آنها باقی می‌ماند(مَنْ مَاتَ وَ لَمْ يَتْرُكْ دِرْهَماً وَ لَا دِينَاراً لَمْ يَدْخُلِ الْجَنَّةَ أَغْنَى مِنْهُ). ز بهر درم تند و بدخو مباش تو باید که باشی، درم گو مباش ● حافظ می‌گفت: فرصت حیات و بودن را باید غنیمت شمرد؛ زیرا هر ضرر دیگری در قیاس با آن سهل و قابل چشم پوشی است. تو می‌باید که باشی ورنه سهل است زیانِ مایهٔ جاهی و مالی ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

زندگی شما روزانه است یا سالیانه؟

🟣 ● آگاه باشید! گناهان، اسب‌های سرکشی هستند که اهلش را بر آنها سوار می‌کنند و افسار آنها گرفته می‌شود و سرانجام، آنان را در دوزخ سرنگون می‌کنند! اَلا وَ اِنَّ الْخَطايا خَيْلٌ شُمُسٌ حُمِلَ عَلَيْها اَهْلُها، وَ خُلِعَتْ لُجُمُها، فَتَقَحَّمَتْ بِهِمْ فِی النّارِ ● صائب می‌گفت: دل چو غافل شد ز حق، فرمان‌پذیرِ تن شود می‌بَرد هرجا که خواهد اسب، خواب‌آلوده را... ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___

دوستان گویند سعدی خیمه بر گلزار زن من گلی را دوست می دارم که در گلزار نیست @normah | سعدی